Boom-saklap

Hawak mo na eh, nawala pa. Boom-saklap.

Malalaman mo lang talaga ang halaga ng isang bagay pag nawala na ito. Well. Ganun talaga ang buhay. Minsan bibigyan ka ng dahilan para mag-expect sabay bawi nito. Joke lang pala yun. Kala mo totoo na.

Pero naman kahit na na-brokenheart ka sa isang bagay na yun, that won’t be enough for you to learn your lesson. Bakit? Kasi uulit ka na naman, chak yan. Sabi nga nila, you can only endure hurt so much. At di ka magtatanda unless the lesson kicked you hard enough. At siguro naman sa point na yan, titigil ka na?

Tama na?

Weh? Sure ka?

Finally!! Congratulations!

Di naman kasi porket pinaghirapan mo ang isang bagay eh deserving ka na dun. That’s how unfair life is. Pero teka, bakit di mo tingnan sa ibang anggulo? Baka naman, pinaghihirapan mo ang isang bagay na hindi talaga para sa’yo. Diba? Kaya siguro mashadong mailap. Hawak mo na pero di pa rin mapasayo. Sana wag mo rin isipin na pinagdadamutan ka ng pagkakataon. May mga bagay kasi na mas maiging di mo na malaman ang dahilan at rason.

It’s just—-it’s….not meant to be. Yun lang yun. And  #TruthHurts.

Ang hirap kasi mag-move forward kapag blanko ang sagot sa napakaraming tanong d’yan sa isip mo. Parang, papa’no? Saan ka magsisimula?

Hindi biro ang makipagwarlahan sa isip ah. Tipong may tanong ka na ikaw rin ang iisip ng sagot. Tapos nasagot mo na, di ka pa rin kuntento kaya magtatanong ka sa iba. Tapos pag di kayo pareho ng sagot, in denial ka na. Paulit-ulit lang yan. Walang katapusan. Well. Hindi kung wala kang balak tapusin yan.

Yung totoo, Kaya mo ba talaga? Keribels lang ba na minsan, tanggapin na lang natin na kahit pagbali-baligtarin natin ang mundo (which is imposible talaga…), hindi talaga ito para sa’yo. At kailangan mong magpakatatag kahit mahirap at masakit. Anyway, mas masakit lang naman ito pag di mo kayang tanggapin. At kung mas concern ka sa sasabihin ng ibang tao. Yung mga likes at comments nila sa issue na ‘to.

Pero sa totoo lang, wala naman talagang pakialam ang mga tao sa pinagdadaanan ng bawat isa. Nasanay lang siguro tayo sa mentalidad na mashadong maraming interesado sa buhay natin kaya tuloy hirap tayong magpakatotoo sa nararamdaman natin.

Wehnonamanngayon kung malungkot ka? Eh di umiyak ka. Ilabas mo yang bigat sa dibdib mo. Isigaw mo! Tanggalin mo na yan d’yan sa puso mo kasi pag pinatagal mo yan, magtatayo na ng komunidad yan jan. Baka magkaron na sila ng Presidente at dumami parang gremlins.

Di mo naman kailangan ng validation galing sa ibang tao na kaya mong lampasan ang humps sa buhay mo. Alam mo yan sa sarili mo. Bigyan mo ng timeline ang sarili mo. Di naman pwedeng mabuhay ka na lang para sa sasabihin ng iba. Minsan naman naging masaya ka. Naging ok rin ang lahat.

Namimiss ka na ng realidad. Marami pa raw siyang ituturo sa’yo. Marami ka pang dapat matutunan. Saka ang dami pang pwedeng mangyari. Di ka ba naeexcite dun? Isara mo na ang malungkot na kabanata at i-claim mo na ang masaya at makahulugang kasunod na kabanata sa buhay mo.

At sa pagkakataong ito, yung mas excited na ikaw. Tama na ang ka-dramahan.

Gorabels. Everyone deserves to be happy.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s