Turuan ng Leksyon.

Lesson # 1:  Magreak ng naaayon sa tamang lugar, tamang oras at tamang sitwasyon.

Hindi yung bigla ka na lang makikisawsaw dahil lang sa “pakiramdam” mo, ikaw ang highlight ng event. Ikaw na naman. Para bang ikaw lang ang nag-iisang tao sa buhay ng iba para pag-aksayahan ka pa ng panahon. KSP lang naman ang alam kong sumasawsaw sa isyu ng may isyu.

Lesson # 2: Pag di ka sigurado, wag banat ng banat.

Sabagay, kung kinalat mo na ang isyung ito sa iba, ikaw at yung mga chuwariwap mo ang magmumukhang tanga kaiisip sa mga bagay at isyung hindi naman nag-eexist. Pero kung trip mong bumanat dahil bored ka na sa buhay mo, go. Buhay mo naman yan, ano bang pakialam ng iba.

Lesson # 3: Umarte ng naaayon sa maturity level.

Kung lampas kwarenta ka na o di kaya’y trenta, wag mong kakaligtaan na pag umarte ka na parang hayskul, bukod sa nagmumurang kamatis, ‘kakadiri na itong tingnan. Kung di mo mashado na-enjoy ang hang-outs nung hayskul kasi autistic ka dati, too late na. Past is past.

Lesson # 4: Mahirap gisingin ang taong gising.

Katulad ng mga taong naniniwala lang sa iisang rason. Siya ang tama, sila ang mali. Bakit ka pa mag-effort mag-explain kung natural na blanko naman ang takbo ng isip ng kausap mo. O, siya…ganito na lang, kung sa tingin mo tama ka. Eh di tama ka, may tama ka talaga. Lols. Un lang.

Lesson # 5: Pag dedma ka, wag ka na magpapansin.

Laganap na talaga ang Ka-KSP-han sa mundo. Meron bang lunas dito maliban sa peste’-cide? Minsan kasi, di ko maiwasan matawa kapag nakakakita ako ng mga ganyan. Bongga maka-effort talaga. Award winning. Pam-Famas. –Eh hindi naman ako yayaman sa inyo, so bakit ko kayo iintindihin??

Lesson # 6: Pag gusto mong gumanti, galingan mo naman.

Hindi yung puro banta na lang. Yung mga tipong, “Salamin nga nababasag, mukha mo pa kaya?!” –mga ganyan. Paalala lang, When you got nothing, you got nothing to lose. Kung totoong wala kang takot, kahit kay Karma…gawin mo na lahat ng makakaya mo. Go. Good luck.

Lesson # 7 : Kung sa tingin mo ikaw ang nasa katwiran, Ipaglaban mo!

Sabi yan ni Attorney Sison noon tuwing Linggo pagkatapos ng Sa Linggo nAPO sila. Marami naman talagang fumi-feeling agrabyado kahit hindi kailangan. Basta lang may masabi. Basta lang may baon sa hapag-chismisan. Di ko naman kayo masisisi kung yan ang source ng energy n’yo. Gaya nga ng motto ng mga Linta…hangga’t may masisipsip, kapit-sipsip lang. Eh pag nakasipsip na sila ng sapat, sunod nun, chugi na. Kung jan talaga kayo magiging masaya eh, go.

Lesson # 8: Pag may tiyaga, may masarap na ulam.

Kung ako sa inyo, goal setting na lang ang aatupagin ko. Di naman tataas ang annual net income n’yo pag maraming walang kwentang bagay ang pinagpyestahan n’yo sa buong taon. Bukod sa kasingdami n’yo rin ang trumatraydor sa inyo, di ka na rin makakasiguro na yung malimit mong kabiruan MISMO ang trumatraydor sa’yo pag wala ka or minsan kahit anjan ka pa. Saklap. Sa panahon ngayon, napakahirap na’ng magtiwala. Eh kung napakalalakas n’yo mambalahura ng mga chuwariwap mo, wag ka na magtaka kung sa ibang tao, binabalahura ka na rin ng mga chuwariwap mo. Epic fail.

Lesson # 9: Wag lang take ng take….mag-give ka rin naman, sugapa ka.

Di naman araw-araw may espeshal na okasyon para di ma-olats. Tandaan n’yo, What goes around, comes around. Parang gulong lang yan. Di naman pwedeng buenas na lang. Minsan, darating din ang moment mo. Aakyat ka sa stage at mabibigyan ka na ng award sa mga pinaggagawa mo. PERO, wag magsaya, hindi lahat ng award maganda ang title. At hindi lahat ng naa-Award-an ng maganda, deserving sa award na yon. Lalo na pag bunga ito ng kayod-marino sa pananapak ng ibang tao. Pero ganun talaga, may nakakalusot lang. Pero pag oras mo na. Oras mo na. Congratulations.

Lesson # 10: Kung gusto ng respeto, matutong rumespeto.

Hindi naman ito nakukuha ng basta-basta lang. Di porket mabait ka kahapon, ibig sabihin nun maniniwala na agad ang lahat lalo na kung nakailang bingo ka na. Sa panahon ngayon, mahirap nang paniwalain ang mga tao. Eh sa dami ba naman ng mga manloloko at abusado sa mundo, kundi ka pa matuto. Eto na lang, kung di mo kayang irespeto ang ibang tao, try mo na lang sa sarili mo. Wala namang mawawala sa’yo, di mo kailangang magbayad ng pera. Ngayon, kung di mo talaga kaya. Masarap mabuhay ng literal na walang iniintindi. Maiintindihan ka rin ng lahat. Pag wala na sila.

At, kung sa tingin mo ikaw talaga ‘to, eh di ikaw na nga. Gusto mo yan eeeehh.

Ciao! 😆

Advertisements

BV??! GV!!!!

Nakita kita kanina, nung naglakad ako palabas saglit sa napakatahimik na kinalulugaran ko. Gusto ko kasing makarinig ng konting ingay na bihira kong marinig sa buong araw ng pagtatrabaho…yung ingay ng mga walang ginagawa. Hindi kasama sa agenda ko ang makita ka dahil katulad ng sirang plaka, alam ko na ang aura’ng makikita ko…yung pakiramdam na magugunaw na ang mundo…bukas.

Pasensya na lang ako, ikaw ang nabungaran ko kasama ng bigat na gusto mong ipasan sa mga taong wala kang amor. Iniwas ko na nga ang paningin ko, umaasang hindi mahawa sa nega vibes na parang virus na nakapaligid sa lugar ninyo.

Pero katulad kong likas na pasaway, sinabi na ngang wag pero napasagi ka pa rin sa gilid ng paningin ko.

Haayy, bakit ba hinahayaan mong mabuhay na walang kalatuy-latoy? Hindi mo ba alam na sa tuwing magsisimangot ka, iniimbita mo ang mga masasamang elemento na paligid-ligid? Dahil jan, ikaw mismo ang sumisira ng magandang araw, para sayangin ang mga minuto at oras na hindi mo na maibabalik.

Di lang naman ikaw ang may negatibong epekto pag nakikita ko. Meron nga malapit sa’kin, di nila alam na alam ko ang ginawa nila na umabot na sa pagkawala ng interes at tiwala ko sa kanila pero kailangan ko pa rin isiping may magandang intensyon sila kung bakit nila yun ginawa. Minsan, nahihiwagaan lang ako kung saan sila kumukuha ng tapang ng apog para humarap na para bang wala lang.

Sabi ko sa sarili ko, ayoko nang maging nega. Gusto ko nang umiwas sa mga taong nakikirason para magalit at paiksiin ang pasensya ko dahil lang sa pagiging imperpekto nila. Dahil una sa lahat, pareho-pareho lang naman kaming di perfect. Marunong na lang akong umiwas ngayon.

Siguro nga totoong temperamental ako. Bukod sa mga nega, inis ako sa mga taong mahilig magturo kung ano ang tama para sa’yo lalo na kung alam mong di sila ang tamang tao para umagaw-eksena sa paglilitanya porket “pakiramdam nila, andun sila mga grupo ng mga tama at mabubuting alagad ng planetang kinabibilangan nila.

At hindi porket mali ako, sila na ang tama.

Hindi porket okay ka, mang-eepal ka na, ganun.

Mamuhay ng walang pakialam sa iba. May kilala akong ganyan. Isa lang ang masasabi ko sa kanya gaya ng paboritong raising eyebrow line ni bff zapped noong 90’s – – “The nerve!!!

Totoong masarap magpatawad, lalo na sa mga taong hindi deserving. Kung paiiralin mo kasi ang pagiging tao mo, mas gugustuhin mong antayin ang karma niya para mapayapa ang loob mo lalo na’t mas deserving ito sa karma kesa patawarin. Kaso mo, masama rin ang mag-isip ng di maganda sa kapwa, kahit gaano pa kaitim ang budhi nito. Mas makakabuti pang dedmahin ang bad vibes na ito sa paraang proven at tested na….

Walkout-an mo sila.

Minsan, mas makakabuti na rin ang pananahimik at paglilimita ng koneksyon. Less talk, less mistake. Hindi mo naman kasi malalaman ang mga tama at maling taong pakikisamahan mo. Kadalasan, kusa mo itong natutuklasan sa mga sitwasyong di mo inaasahan. Pag andun ka na…saka ka magdesisyon.

O kaya, eto ang pinakamagandang gawin – – imbitahin ang lahat ng good vibes. Party-party na tayo. Forgive but never, ever forget. Learn your lessons and get on with your life.