Choose-day

Kung saan-saan natin nababasa at naririnig ang tungkol sa choose-choose na yan. Kesho nasa atin daw ang power (power talaga) para mamili at piliin ang mga nararapat sa buhay natin. Ang seryosong pag-e-eenie meenie miney moe ng mga bagay-bagay. (Parang kanina pa umuulit ang mga salita na sinusulat ko…anyway,)

Aba shempre naman indi lang basta-basta kang namimili ng isusuot o di kaya eh kung anu ang sumpunging kainin pag gutom. Paminsan-minsan (umuulit talaga..sorry naman.) kailangang alam natin kung hanggang saan ang pagbibiro at pagseseryoso sa mga ganitong bagay. Kung sa buong linggo ng pag-iisip, wag ka nang magpaabot ng Choose-day’para tapusin ang pamimili.

Kaninang umaga, sa gitna ng pag-g-GPS ko kay ate papunta ng bus namin sa pick up point nila, nawala ang antok ko. Bukod kasi sa malamig naman, ang mga pana/officemates ko eh nagpabukas pa talaga ng AC. Balat-kalabaw much lang. (Oo, lamigin kasi ako kaya ganun.) Ayun, nawala si antok kaya napatingin ako sa mga kasabay naming bumabyahe papuntang Business bay, (ikokonek ko ito sa Choose-day, promise!) nakakita ako ng signs…maraming literal na road signs na nakasakay sa isang trak. Para sa isang katulad ko na mahilig sa signs, ang laki ng impact sa’kin ng mga signs na papalayo kasama ng trak. Oo, weird na kung weird. Naisip ko, Choose-day ngayon, kailangang mas piliin kong dedmahin kung anuman ang ibig sabihin ng papalayong trak na ‘yon. Ang sabi ko nga, One way at No Entry lang ang pinaniniwalaan kong road signs. Kung bakit, kasi dun malimit nahuhuli ang mga kakilala kong nagmamaneho. Pwede mo siyang dedmahin, basta walang parak. Pag meron, sorry ka. Yun lang.

So, pagsakay ni ate…lalo na nawala ang antok ko. Choice ko pa rin yon. Kung anuman ang meron ngayong araw na ito, malay ko. Sa pag-uusap namin ni ate nadamay si Sun (yung araw). Oo, yung araw na kaya kang silawin kahit super dark ng sunglasses mo. Pinapagalitan ako ni ate, pati kasi ang araw napapansin ko. Kung bakit kinakampihan niya ang araw, indi ko rin alam. Eh indi lang naman si araw ang napansin ko mula ng sumakay ako ng bus. Bukod sa sobrang lamig kanina…

  • Naka-pink si ranju, isang bagay na pwedeng magkaron ng ibang senyales ngayong araw na ito.
  • Ang pamumuna ni ate. Pati yata driver ng trak na may signs, gusto pang alamin. Partida, sabi pa niya lagi siyang tulala at malalim ang iniisip. (Kelan pa??!)
  • Lagi akong nainom ng ascorbic acid every morning at ngayon biglang indi na ko sigurado kung yun pa rin ba ang naiinom ko….halaa.
  • Marami rin akong nabasa na sinabi niya. May nabasa ako — utak, hirap, unfair, hangin, sakit, oras, choose, act—accept. Dun na kami tumagal at inabot hanggang sa opisina. Kung anu-anu ang tamang paggamit ng word na accept’.
  1. Diba ito yung ginagawa pag tumatanggap ng regalo at nagtetenkyu pagkatapos.
  2. Ginagamit din pagkatapos tikman ang paghambalos ng nanay mo sa sobrang katigasan ng ulo mo.
  3. Pag natalo ka sa ending, wala kang choice kundi tanggapin.

–mas marami pa siguro kung papuntang Abu Dhabi pa ang opisina namin.

Kung ang usual na araw mo ay pare-pareho, minsan magugulat ka na lang. Marami ka na palang nagagawa nang indi mo namamalayan. Kung choice mo magpakasubsob sa trabaho, mas maganda kasi mauubos ang oras mo at parang ang bilis ng isang araw pag puro yon lang ang ginagawa mo. Kung choice mo rin ang pag-aabang ng lunch time at breaks, eh ikaw na yan.

Basta ang alam ko, araw-araw iba-iba ang nangyayari. May masasaya, memorable, kakaiba, surprising, nakakakilig, mga araw na minsan winiwish mong sana indi muna matapos, mga araw na kombinasyon ng nakakatawa-nakakainis-nakakaiyak at nakakapagod, mga araw na kasumpa-sumpa at mga araw na kahit wala namang dahilan…bigla ka na lang mapapatulala at para bang nakarating na ng milky way ang utak mo sa pamamashal. Normal lang yun.

Tayo naman ang totoong may power kung ano ang magiging outcome ng isang bagay. Indi rin palaging totoo na indi mo ito kontrolado. Minsan, may choice ka naman pero mas pinipili mong wag gawin kasi yon ang gusto mo. O, diba choice mo pa rin?

I, not events, have the power to make me happy or unhappy today. I can choose which it shall be. Yesterday is dead, tomorrow hasn’t arrived yet. I have just one day, today, and I’m going to be happy in it.

One thought on “Choose-day

  1. hello, there.

    madali pong sabihin na may choice tayo maski alam nating most of the time, halos wala naman tayong choice but to do what is expected of and from us. siguro po, sa appreciation mag-iiba – whether we take the routines, habits and usual expectations as challenge or as burdens, ika nga.

    tingin ko lang po. having a lot to choose from may not necessarily mean that you are freer or that life is easier. baka nga mas mahirap kasi, mas malaki ang responsibilidad to be wiser – to make the better choice, ‘ika nga.

    i hope you don’t mind that i somehow disagree. :s btw po, i like the story/event you narrated in the post above. please keep on writing.😀

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s