Puso, araw mo na naman…

Kahit saan na naman ako magpunta, puro❤ na naman ang makikita ko.

Kay gaan ng paligid, sumasabay sa klima. Malamig, masarap may katabi. Masarap magkape at makipagkwentuhan. Maraming masarap gawin.

Pag araw ng mga puso, legal lang na maging swit kayo ng jowa mo in public. Indi awkward ang may dala ng bouquet na indi parang runner up ka sa kakatapos na pageant sa opisina o eskwelahan. At halos lahat nag-eexpect na may date somewhere romantic.

Basta anything cheesy, pwede yan pag araw ni Puso. Walang corny at oa. Walang cheesy. At kahit magreact ang buong barkada sa kakornihan nio ng jowa mo, wapakels ka talaga dahil minsan lang ito sa isang taon kaya sagarin na.

Kahit marami rin ang nagsasabi ang pagiging overrated ng okasyon na ito, sold out pa rin ang mga bulaklak, chocolates at stuffed toys. Marami ka pa ring makikitang magjowa, arm in arm, holding hands at yung tipong wala nang bukas sa sobrang kaswitan.

Kahit saan ka lumingon, ayun sila…nagkalat. Kahit araw-araw ka namang nakakakita ng tulad nila, kakaiba ang araw na ito para kuyugin ka ng katotohanang….

Single ka o di kaya ay magkalayo kayo ng jowa mo para enjoyin ang araw na ito.

Dahil sa kanila, lalong lumalamig ang pakiramdam ng mga single. At lalong sinusumpa ang araw na ito.

Pero bakit nga ba? Bakit nga ba kailangang maging malungkot ang single na tao sa araw ng mga puso? Eh kung pagsasama-samahin naman sila, pwede nang makabuo ng isang institusyon? Diba? Isang malaking grupong pwedeng magpareserve ng isang bar para magcelebrate ng Valentine’s day dahil indi lang naman ito para sa magjowa lang. Isa itong espeshal na okasyong parang bertdeyan. Pwede naman un.

Indi ko rin alam kung bakit kailangang gawing big deal ang may jowa ka sa araw na ito. Bakit, pagkatapos ba ng Valentine’s ok na rin maging single ulit? Kung gayon, sabihan mo na rin siya na bumalik after a year  para indi malamig ang susunod na Valentine’s mo.

Haayyy Puso. Kahit lagi kang kaaway ng maraming tao, biro mo at meron pa ring nagpapahalaga sa araw mo. Kahit minsan, di ka maintindihan at kung anu-anu ang nagagawa mo sa buhay ng isang tao…nakukuha pa rin nilang ngumiti at bumati.

Ibang klase ka talaga.

Paano n’yo ba sinelebreyt ang araw na ito at sino ang kasama n’yo? At bakit?  Parang exam lang.

Kunsabagay, kahit sa ano pang paraan yan, matatapos rin naman yan.

Bukas 15 na at matatahimik na rin ang paligid. Balik normal na ulit.

Happy Valentine’s night.

One thought on “Puso, araw mo na naman…

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s