Oras na

Indi lang mahalaga ang orasan sa pagpasok sa eskwela o trabaho, maging sa pagdating ng sakto sa oras sa mga okasyon o simpleng pakikipagkita.

Kahit na ano pa ang brand o gaano pa kaganda ang itsura ng orasan na nasa braso mo pati na sa pader n’yo, kung indi mo naman alam ang kahalagahan nito…relo pa rin ito. Relo lang para sa’yo.

Sa dalawampu’t apat na oras sa isang araw, nararamdaman mo bang sapat na ito para magawa ang mga nais gawin?

Nung bata pa tayo, halos hilahin natin ang oras at mga araw para maging legal na gawin ang mga bagay na sinasabi ng mga magulang natin na mashado pang maaga para subukan. Para bang kay sarap isipin na may trabaho na at kumikita para mabili ang gusto at marating ang mga lugar na nais puntahan.

At sa mga araw, buwan at taon na dumaan habang hinihintay ang tamang oras…ilang oras din ang nasayang sa paggawa ng mga bagay na indi kasali sa itinerary. Maraming nangyari. Maraming pagkakamali. At bago mo pa namalayan, ayan. Nasa tamang edad ka na.  Parang ang hirap palang tumanda. Ang hirap pala kumayod para kumita. Kulang sa tulog, laging puyat. Dami stress, puro lamig ang likod. Laging kailangang gumawa at panindigan ang mga desisyon. Ngayon parang ambilis-bilis ng oras. Indi ka pa nakakaipon, tumatanda ka na. Nagsasaya habang maraming iniisip. Gusto mong pigilan ang oras sa pagtakbo kasi indi ka na makasabay.

“It’s only when we truly know and understand that we have a limited time on earth – and that we have no way of knowing when our time is up, we will then begin to live each day to the fullest, as if it was the only one we had.”


Indi naman natin kayang pigilin ang oras eh. At imbes na sayangin ang mga ito sa pag-iisip ng mga what might have been’s, what could’ve been or what if’s, indi ba’t mas maigi kung we’ll make the most of it each day? Wag na natin balikan o hukayin ang mga naaagnas na pangyayari. O maghangad na irewind ang tape para baguhin ang ilang pangit na eksena sa buhay mo. Para ano? Para indi sana nasaktan? Di sana wala kang natutunan. Everything happens for a reason. Alam nating lahat ito. Pagkatapos ba ng nangyari, indi mo nakita ang ilang magagandang bagay na naging bunga nito?

Sa halip, mas maganda kung gagamitin ito sa tamang paraan. Enjoy life ‘ika nga. You only live once, but if you do it right, once is enough.

Kasabay ng pagtakbo ng oras ang pagkakataon na alisin na ang mga bigat sa puso natin. Nakakagaan ng loob kapag nagawa na itong pakawalan.

Minsan lang tayo mabubuhay sa mundong ito.

Minsan lang tayo magkakakilanlan.

Sana gawin nating makabuluhan.

Kumpleto.

At Masaya.

 

Aling Baby

4 thoughts on “Oras na

  1. Natuwa ako sa post na ito lalo na sa “Ngayon parang ambilis-bilis ng oras. Indi ka pa nakakaipon, tumatanda ka na.” — sobrang totoo!

    Oras na para kumilos at maging positibo sa lahat ng bagay.

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s