Hin(j)hans

 

Kung pipilitin n’yo akong ilarawan kung anu, sinu at paanu ang mga ito…walang sisihan kung indi man kayo magandahan sa sasabihin ko. Ito nama’y pawang personal na opinyon ko at walang mga malalaking sindikatong namilit sakin para gawin ito.

Ang mga Hin(j)hans (Jinejemon ko ang pagkakaspell upang protektahan ang aking kaligtasan.) ay literal na nakakalat sa buong mundo. Literal din na makikita mo sila kung saan-saan lugar tulad dito sa uae.

Makikita mo silang parang laging me kumperensya dahil sa grupo-grupo sila kung lumarga.

Kung saan may damuhan, doon maraming hin(j)hans. Tinuturing nilang parang isang napakalaking sala (slash) kuwarto (slash) luneta park (slash) Boracay ang mga damuhang ito kung kaya dun sila humihalata, nakikipaghuntahan, natutulog at umuupong parang nagsa-sun bathing lang.

Makikita mo rin sila sa mga gilid-gilid na daanan na pawang nag-aantay ng sunset habang kasama ang tropa na may kapareho ng goal, ang mag-unahan sa paghuli ng saktong oras ng sunset.

At kapag nakakita yan ng babae (kahit siguro poste na nilagyan mo ng palda) eh pagtitinginan ng mga ito na para bang first time nila nakakita ng babae…na naglalakad sa kalye. Baka pag narinig pa nila itong magsalita eh magtalunan pa ang mga ito.

Lalo na pag kasakay mo sila sa pampasehong bus, para kang nakalanghap ng daang libong sibuyas na buhay, namatay at nabubulok na. Kaya’t kung mahina ang sikmura mo, magdala ka ng panyo at ammonia. (Take note, mag-iingat sa pagreak pag nabahuan dahil katulad ng sibuyas ang feelings nila..sensitibo.)

Sa bus pa rin. Hangga’t kayang makipagsiksikan sa harapang bahagi ng bus, ito ang gawin para indi maines sa kakatingin ng mga ito na para ang mga mata nila ay me kakayanang tanggalin ang lahat ng saplot mo sa katawan.

Fashion. Old na old. Dekada 60’s – 70’s, parang araw-araw kapiling mo ang VST & Co. pati na sina Christopher de Leon at ang buong Goin’ Bananas dahil sa porma ng mga ito. Indi nalalaos ang checkered. At ang Polo long sleeves….di lang pang-opisina, pambahay, pang-isports pa! panswimming, pang-weekend porma, at kung anu-anu pa. (Sa atin pag naka longsleeves eh kundi aattend ng JS Prom, Kasal, o Binyag at pag tamang aasarin, puntang burol.) Idagdag mo pa ang hair do at bigote…kulang na lang vintage cars at kalesa.

Pagdating naman sa pagkain. Ok sa’kin ang biryani rice (yung indi luto kasi pag luto me lasa na..lasang Hin(j)hans), I lab da tsiken fried rice pero pag usapang masala at paratha…eexit na ko banda dito sa gilid. Indi maarte ang ilong ko, wala siyang sariling buhay pero pagdating sa amoy at simoy ng pagkain nila, parang nag-uusap ang ilong, lalamunan at sikmura ko parang me conspiracy dahil nagkukusa na ang mga paa ko palayo kung saan mas gustu ko pa lumanghap ng polusyon kesa dito. (Indi ako nag-eeksaj. Talagang indi ko lang type ang amoy.) Idagdag mo pa ang paraan kung paanu nila kakainin ang mahalimuyak nilang pagkain. Parang Neanderthals pa rin kasi. Although concern naman sila sa kalinisan ng paligid kaya lalatagan muna nila ito ng fresh dyaryos (yung kakadeliver lang ngayon ha!) tapos ayan, ilalagay na ang ulam at kanin sabay magkakamay. Parang Pinoy diba? Sarap kaya magkamay lalo na pag inihaw tapos tipong outing ang dating. Pero tayo kasi tipong an inch from the tip ng daliri ang ginagamit pag nagkakamay at indi yung parang namumulot ka gamit ang buong palad na parang batang indi pa napeperpek ang pagkakamay tapos isusubo mo ito na parang wala ng bukas. O diba, pampagana?

Kumustahin mo naman pag nag-uubo o di kaya bilang mapabahing. Konting pasintabi naman ng mga ayaw mahawa nito, takpan naman natin ang bibig ng panyo o kahit kamay basta magtakip kesa naman parang paagaw na baryang babahing ka ng patingala pa para lahat makasalo ng virus na baon. Lalo na yung umuubo na mararamdaman mo pa yung pwersa na humangin pa sa’yo. Pagdating sa virus, mapagbigay sila. Sineshare nila ito para lahat ng bacteria,masaya.

Tingnan naman natin sila bilang kapitbahay. Bukod sa simoy pa lang galing sa bintana, alam na alam mo na kung sinu ang nakatira base sa ulam nila ngayong gabi na parang ulam nila poreber en eber…hintayin mong lumabas ang mga ito para lang makipag-usap sa telepono…naka-polo long sleeves habang nakatapis mula bewang pababa.

 Subukan mong makipag-usap. Kahit na indi sila kasing-fluent ng mga kano at Briton, ‘hihirapan ka pa rin dahil kailangan mong babawan ang pag-iinglis mo. Ibig sabihin, kung fluent ka mashado ikaw ang mabobobo dahil lalabas na ikaw ang indi marunong mag-inglis kasi indi ka nila maiintindihan. Para ka lang nakikipag-usap sa elem students in inglis carabao ganun. Mas mababaw, mas understandable para sa kanila.

Tingnan naman natin sila sa loob ng opisina. Maeelib ka lang sa kanila dahil kahit na mababa ang sweldo, kinakagat nila itong parang pitbull. Kaya tuloy pati ang Pinoy binabarat na ang sweldo dahil pumapayag ang mga Hin(j)hans sa maliit na kita. Ang kaibahan natin sa kanila, tayo kahit magkano ang sweldo nagtatrabaho ng tama kung keri ang workload, dinodoble at tinitriple pa ang performance. Pero sila, tinutumbasan lang nila ang halaga ng sweldo nila. Pag mababa, maba-gal din ang kilos. Minsan, kahit nga mataas na mabagal pa rin ang kilos. At mas importante sa kanila ang posisyon kesa sa kita. Bakit? Gustu nila yung power…(kili-kili power?) yung mang mando na para bang galing sa bulsa nila ang sinusweldo mo buwan-buwan. Samantalang pareho lang kayung pasahurang empleyado. Bukod doon, nangmamando na nga kung magmando pa kala mo sila rin ang nagluwal sa’yo sa mundong ito. Indi sila marunong gumamit ng salitang “Please” o makipag-usap na yung tipong pareho lang kayung tao (bakit anu ba ang tingin mo sa sarili mo), yung ganun. Sumbungero, Chismoso, Hambog, at kapag sila yung tipong nakapag-aral akala mo na kung sino. Laging nakaabat sa maling spelling, missing words, kulang na amount, connect the dots, fill in the blanks, enumeration….Parang teacher. Parang laging me pa-exam at sa tuwina, pag sila ang me kailangan, ikaw pa ang papupuntahin sa kanila. Di’ba? Anu kaya sa pakiramdam ang may ganitong kasama sa trabaho?

In fairness, meron pa rin naman sa kanilang masasabi mong “pwede na”. May mababait at yung totoong masipag at may dedikasyon sa trabaho. Yun nga lang konting ingat pa rin kasi shempre sa oras ng kagipitan, indi mo rin maaasahan na they have your back baka ikaw pa ang ipanangga. At in case na meron din sa mga ito na nakikipagkaibigan lang, kwidaw ka. Kasi da mor na binibigyan mo sila ng atensyon at kahit na aksidenteng mapakitaan mo ng interes, para ka na ring nagbukas ng pinto ng bahay n’yo sa unwanted guests dahil aasta na ang mga ito na parang super close ever na kayo at sa bawat bagay na tatanggapin mo mula sa kanila siguradong meron itong kapalit. (wink!) Kaya konting ingat. Alalahaning ibang lahi pa rin sila at di dapat basta-bastang pagkatiwalaan.

Sa kahit saang parte ng mundo kailangan nating matutunan ang pakikisama sa pagitan ng napakaraming pagkakaiba at di pagkakaintindihan. Hangga’t kayang pagpasensyahan, ito ang gawin. At kung nasa katwiran ka naman, magsalita at sabihin ang panig. Para indi nila isipin na pwede nilang kayan-kayanin ang lahi natin. Likas na kasi sa ating mga Pinoy ang maging passive. Iiwas na lang para walang gulo. Alam na alam natin kung anu ang kapasidad natin sa ganitong sitwasyon kaya nga ba tayo na lang malimit magbigay. Yun nga lang, nakakangingit. Nakakainis at nakakasira ng araw kaso mas importante sa’yo ang trabaho mo kaya indi mo na lang papansinin.

Para sa inyo, mga Hin(j)hans…pasalamat kayo mababait ang mga Pinoy at pasalamat kami at kami’y mga Pinoy.

 

Aling Baby

2 thoughts on “Hin(j)hans

  1. isa sa mga napapansin ko sa kanila.. mukhang wala sa kanilang diksyunaryo ang word na “excuse me”.. parang mga ipis na di marunong pumila.. noong una ay madalas ako mapikon sa kanila, pero sa loob ng ilang taon ay natutunan ko na din na habaan ang aking pasensya para sa mga kagaya nila (see? may natutunan naman pala ako mula sa kanila)..

    wag lang talaga yung sinabi mo na umuubo ng patingala, hindi talaga ako nakakapagtimpi pag ganun!

    an_indecent_mind po! napadaan at nakiepal!

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s