Pasispas plis…

 

Paalala: Minsan, mas nakakatulong kapag nailalabas mo ang ilang bagay na nagpapabigat sa isip mo at ito ang isa sa mga paraan na alam ko. Magpakainosente man si Friend habang binabasa niya ito…wala na ko magagawa. Gustu po sana ni Aling Baby sumigaw kaso mahina ang boses niya kaya isinulat na lang…

 

Ilang taon na ba ang nakakalipas? 13-14-15 yirs???! Tapos pakiramdam mo iyon pa rin at ganun pa rin ang mga tao at pangyayari nuong mga panahon na iyon.

Ikaw ba si Maruja?

Friend, maghilamos ka na. Tapos na ang pananaginip. Idilat mo na ang mata mga mo para makita ang katotohanang lagi mong dinededma.

Eto na yon. Year 2010 na…iwanan mo na ang dekada nobenta dahil isa na lang itong alaala….

P L E A S E   L A N G !

Oo na, andun na ko…masaya ang magreminisce, lalo na kapag kumpleto ang tropa. Para n’yo na ring binyahe ang lahat ng pangyayari nuong kabataan n’yo at kung gaano kasaya ang byahe na ito.

Oo na, agree na ko na malaking factor ito kung anu na ang buhay natin ngayon.

Alam ko rin na ang daming lessons ang natutunan natin sa prosesong ito at ito na rin siguro ang dahilan kung bakit naging bato ang paninindigan ko ngayon.

Maraming masaya, OO. Pero aminin natin, marami ring HINDI. Alam mo yan. Alam yan nilang lahat.

Lahat tayo may bahagi sa mga pagkakamali at indi pagkakaunawaan na nangyari noong dekada nobenta. Walang naging santo sa ating lahat. Kaya walang dapat maghugas kamay at iligtas ang sarili sa mga nangyari…kahit ikaw.

Maaaring tapos na nga ito kung pagbabasehan ang mga taon na dumaan. Para sa iba, ok na yun, tapos na eh. Pero nangyari na ang nangyari. May nakasakit, may nasaktan, may patuloy na nakakasakit at merong indi na nakikialam at wala nang pakialam.

Kaya, tigilan na.

Meron bang nagkukwestiyon ng mga naging desisyon sa buhay mo ngayon? Kung ano ang mga bagay na ginawa mo na tingin mong nakabuti sa’yo, GO. Pero indi ito para ipareho sa desisyon ng iba…tulad ng sa akin. INDI TAYO PAREHO. At indi rin ibig sabihin nito na pwede mo nang husgahan ang desisyon ko. Kung para sa’kin indi pa ito ang panahon, ikamamatay ba ito ng halaman sa bakuran nyo? O kahit na ng alaga nyong hayop? Hinde diba? Indi ko kailangan ng mga salitang parang ako pa ang may utang na loob sa iba dahil sa gagawin nila. Buhay nila yan, isama mo na yung sa’yo…ok naman ang mga layf n’yo diba? So, bakit kailangan pang mapasok ang pangalan ko sa kwentuhan n’yo? Mag-iba na kayo ng topic, 2010 na!!!

Ano ba’ng nakukuha ng ibang tao sa madalas na pagpaparti sa buhay ng may buhay? Bukod sa entertainment at masarap pag-usapan….nakakadagdag ba ito sa monthly income nila? O kahit makabawas man lang sa buwis ng gobyerno? INDE DIBA? So what’s the effin’ point?

Let’s put it this way friend para mas malinaw sa’yo…

Kung anuman ang nangyari, tapos na yon. Nasabi at nagawa na ang mga bagay, kahit pa maghangad ako ng ibang imposibleng bagay…para saan pa diba? Time healed all wounds pero mind you, wala akong memory gap. I don’t despise them…even you period. Makita? Makasama? I’ll take a rain check. Indi ito ang dahilan ng excitement ko sa pag-uwi. Indi sila. Yung friends ko, namin ni Mine. Sila ang gustu kong makasama.

And oh by the way, alam kong ikaw ang nagsabi. :) But still you manage to keep it from me. Ang galing. Classic. 90’s na 90’s….walang pagbabago. Keep it up. Yan ang expertise mo eh…acting innocent. Basang-basa na kita more than you’ll ever know, friend kita diba? And that’s what makes it ironic. Kaibigan pa kita.

Haaays, yun lng. Period.

Aling Baby

2 thoughts on “Pasispas plis…

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s