“Lord, sana……”

Ma-plano ka bang tao? Ikaw ba ang tipo na indi mapakali hangga’t walang malinaw, maayos at detalyadong plano na nakahain sa harap mo bago ka sumugod sa “giyera” o ikaw yung tipong go lang ng go with the flow?

Marami sa buhay na ito ang masarap planuhin. Simula sa kaliit-liitang bagay na patungkol sa maayos na pamumuhay at kinabukasan, diba’t kay sarap na i-drowing ito ng magandang-maganda? Sana na nga lang din matupad ito na ayon sa goal ng bawat planista (tayo) para sa sarili at sa pamilya.

Habang nagpa-plano, puro “SANA” ang laman ng isip natin.

  • Sana matupad..
  • Sana mas tumagal pa..
  • Sana matapos ko agad..
  • Sana maipon ko ng mas malaki pa..
  • Sana wag muna silang mawala..
  • Sana maging malusog ang lahat..
  • Sana walang humiwalay..
  • Sana laging Masaya..
  • Sana laging handa sa sakuna..
  • Sana kami na..
  • Sana matanggap nila..

Sana…puro tayo sana. Kasi naman, kung nakikita lang ang sagot sa bawat pagtingala mo sa ulap habang hinihiling mo ang iyong “sana” di sana wala nang magtatanong, diba? Wala na rin papayat to make extra effort para matupad ang mga sana sa buhay natin. Malamang lahat tau nito lumba-lumba na at wala nang iniintindi. Lahat ba naman ng tanong me sagot agad eh.

Para tayong contestant ng Survivors, Amazing Race, Jeopardy at lahat ng contest involving stuggling to reach the jackpot prize.

Ano nga ba talaga ang laman ng kahon? Kwarta/Wealth, Fame, Success, Beauty, Happiness, Friends, Love, Long life?? Kelangan ba isa lang sa mga ito ang pwedeng makuha? Pagkatapos mong magkalasog-lasog at magkagura-gura sa hirap at dusa ng contest na ito? Ang laman lang pala ng kahon mo eh “Isang pares ng Tsinelas??” Ito na ba ang parte kung saan masasabi mong, “Life is soo unfair!” Sabay iyak at walk-out?

Pero bakit ganun, bakit merong ibang taong masasabi mong “nasa kanya na ang lahat” – Yaman, good looks, sikat at masaya. Bakit ako indi? Sila lang ba ang anak ng Diyos? (Drama-rama mode insert here)

Bakit nga ba ganun? Bakit ba malimit nating hanapin ang mga bagay na wala sa atin? (Alangan namang hanapin mo ang meron😆 )

  • Madalas sa pisikal na aspeto, kasi pansinin ng lahat.
  • Sa laman ng bank account kasi nabibili nito ang lahat ng kailangan ng walang kahirap-hirap.
  • Pag sikat dahil kilala ng lahat. Siguro parang nasa ulap ang pakiramdam ng ganun.

Dahil na rin siguro na nabubuhay na tayo ngayon sa materyosong mundo. Ito na ang makabagong sakses na matatawag…pag kumpleto ka ng lahat ng mga materyal na bagay na kinahuhumalingan ng buong mundo pwede ka na sigurong humimlay gaya ng lagi mong sinasabi habang hinihintay mong mabili ang gamit na pinakaasam-asam mo. Pag meron ka nito, ilang steps na lang nasa stage ka na ng pagiging “Unreachable” parang star lang sa kalawakan, mainit-init pa yan take note.

Reality bites (aray!) isn’t it?

At kahit na alam naman natin na indi ito ang kukumpleto ng buhay, sige pa rin. Kumbaga sa full meal, ito yung side dish at dessert na tinatawag. Pampalibang habang sumusugod sa giyera. Para naman indi masabing hirap na hirap ka kasi can afford ka naman pala.

Naisip ko lang, na sana indi lang puro “sana” ang binabato natin sa Kanya. (Kasi aminin natin, yung iba dito napakahirap sagutin diba Bro?  May mga “sana” kailangan pa ng panahon bago pagbigyan at merong iba na napakadaling di payagan.) Sana sa bawat sana natin meron ding “Salamat”.  Dahil indi biro ang makinig sa ilang bilyong taong humihiling.

Pwede na siguro yung…

“Salamat po kasi indi kayo napapagod sa paulit-ulit na hiling. Na dapat ipagpasalamat ang araw-araw na paggising ang bawat araw na dumarating sa atin. Salamat dahil may trabaho na kahit na indi ganun kalaki ang sahod at siyang nakakatulong pa rin sa pangangailangan. Ang suporta ng pamilya, jowa/asawa, at mga kaibigan. Ang makakain tatlong beses sa isang araw, makitang malusog sa pangangatawan ang mga mahal sa buhay.”

Sa totoo lang, napakaraming bagay ang dapat nating ipagpasalamat sa Kanya. Maliban sa mga ito, mga materyal na bagay lang ang mga ito at nasisigurado kong mas importante pa sa laptop, psp, cellphone, ipod, mamahaling gamit ang makita mong walang ni isa sa mga mahal sa buhay mo ang may malubhang sakit. Isang pribilehiyo na nga ang maging mabuhay sa Earth diba? Ok na yun, wag na lang nating mashadong dibdibin kung anu yung wala..instead, we should cherish and appreciate the things we have, tama mali?

Yung lang. Bye.

Aling Baby

8 thoughts on ““Lord, sana……”

  1. syempre tama ka nanaman dyan🙂

    sana napakaraming sana..

    Ang nakakatuwa pa non… para tayong mga bata kapag hindi napagbigyan sa sana.. yun iba naglulupasay…

    tama yun learn to give thanks… sa lahat even in circumstances diba😉

  2. ibang klase tlga si aling baby pag nag update parang nde nawala🙂
    nakaka inspire ung blog mo.. basta lhat ng details sobrang meaningful.. aling baby orig!

Mag-iwan ng Tugon

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Palitan )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Palitan )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Palitan )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Palitan )

Connecting to %s