Istressss

Ito ang kundisyon ng sakit sa katawan kung saan nagsisimula ito sa ulo, diretso sa mata bababa ng batok, i-slide sa balikat at magpaparty sa likod na siyang idadaing mo pag-uwing-pag-uwi ng bahay.

Indi lang naman nakukuha ang stress sa sobrang pressure sa trabaho eh. Mga exam, report at project sa eskwela. Paghahanap ng trabaho. At sobrang pag-iisip ng kung anu-anu na nagiging stress pag indi mo pa tinigilan.

Applicable din ito sa mga housewife.

Isang paglilinaw lang: Ang pagiging housewife ay higit pang bigat sa regular na trabaho. Indi biro ang mabato at mangalawang ang brains habang nakatingin sa daan at sa mga dumadaan at naghihintay mag-uwian ang asawa at mga anak. Pag sinuwerteng mapadaan si kumare, ayun me makakachika tungkol sa showbiz at mga latest cheese sa neighborhood. (peace!)

Ang “Ina” daw ang ilaw ng tahanan. Parang ang simple lang no? Iilawan mo lang ang buong tahanan. Pero pag nakita mo na ang tambak na labahan. Tambak na hugasan. Walang laman ang ref at makukulit na chikiting…yung ilaw pala na yun ay parang spotlight. Ikaw ang taga-ispat ng mga kalat kasama na ng lahat ng dapat gawin sa loob ng bahay.

• Aba, mahirap yatang maglaba araw-araw ng para sa tatlo o apat na tao. Tapos pa-planchahin mo pa.
• Mag-isip ng menu araw-araw na abot-kaya ng bulsa. Kailangan pa masarap kasi rereklamuhan ka pa pag inde. (Nakakasakit kaya ng feelings yun.)
• Matapos mo mapagod buong araw sa pagtunganga paglilinis ng bahay, paglalaba, plantsa, luto, hugas ng pinggan…shempre pag me assignment si bunso, mapupwersa ang brains mo na indi na mashadong nalalangisan dahil sa indi naman nasasagi ang math sa mga chismisan at indi naman inglisera sina mare para mahasa ang English vocabs. Shempre, pagtapos mo sagutan ang assignment mapapa-medicol ka sa sakit ng ulo.
• Uu nga at mega kayod ang mga mister at iniintrega ang sweldo kay misis, pero ang stress ng pagba-budget si mader pa rin ang gagawa.
• Swerte na lang pag walang pasaway sa mga anak, including si mister kase bawas stress yan pero pag meron, ang hayblad naman dahil sa paglilitanya tapos indi ka naman pinapakinggan.
• At siguro nakukulangan pa sa buong araw na activity ni misis sa loob ng bahay dahil imbes na ang oras ng pagtulog ang pinakapremyo sa buong araw…eh siyang mangangalabit pa si mister. Haller, kumusta naman.

See, indi madaling maging Nanay. Although indi naman puro lang hirap. Fullfillment pa rin para sa isang babae ang maging isang ina. Challenging lang at kailangang magampanan ito ng tama dahil makikita sa kung paano napalaki ang mga anak base sa pag-aalaga at pagtuturo ng mga magulang.

Kung stress lang at stress ang pag-uusapan,  maraming dinudulot ito sa buhay at pag sineryoso, ito ay NAKAMAMATAY. (Tulad ng ilegal na tawiran sa edsa.)

• Pag indi mo naman ininda o dinedma mo lang siya, pwede kang magkasakit.
• Pag dinala mo naman ito sa tambayan, pwedeng mapaaway.
• Pag nakakausap ka ng taong sobrang stressed, pwede kang mahawa.
• Pag ni-share mo ang stress mo sa iba, pwede kang masermunan at paulit-ulit na sasabihin sa’yo na magresign ka na.
• At pag tungkol sa lab ang stress, ang kongklusyon sa’yo: isa ka nang martir.

Yung iba naman nakakahanap ng solusyon sa stress: ALAK

Lulunurin nila ang stress sa pag-inom. Ang indi nila alam, stress knows how to swim…(pagdasal na lang niya na mapulikat ito.) kaya naglolokohan lang silang dalawa. (lols)

Ikaw, ako, sila at tayong lahat ay napapasyal na sa stressville. Every now and then, merong ganyan. Minsan, kuyog pa sila. Royal rumble. Sige lang. Dapat kewlness lang sa pagharap sa mga ito, kaya lang. Walang atrasan ito. Mukha lang siyang mahirap daanan at gawan ng solusyon pero sa tamang diskarte, pag-iisip at paniniwalang dadaan lang ‘to. Didiretso rin ‘to sa exit door pag napagod. Think positive.

Yung iba nga, ginagawa pang trend ang stress eh…yung tipong galing sa work, nagmeet kayo ng barkada sa isang coffee shop tapos ilang hakbang bago ito nakalapit sa table, pa-hagard effect na ang itsura tapos pag-upo mejo paluluwagin ang neck tie na parang ito ang lubid na sumasakal sa kanya habang sinsabing,

“Sorry guys, I was in a meeting. Sobrang stressed na ko. Ganto ba talaga pag promoted?”

Diba, one way of showing off.

Ok lang sana ang mga ganito, promoted pala…di treat mo na rin para indi sila mashadong lamigin sa arayb mong parang humangin lang antartika banda sa pwesto nyo hehe.

Ang stress ay isang senyales na “magpahinga ka naman“. Pag stress ka, uwi ka na ng bahay. Kumain at maagang matulog. Ito ang tamang paraan indi yung pag stressed ka eh kung saan-saan ka pupunta para ipangalandakan sa buong mundo na stress ka. Kung pwede ka lang kausapin ng parte ng katawan mo, malamang nagsabi na sila sa’yo.

Kailangan lang itong ipahinga para indi na maging sakit o maging epekto ng kung anu-anung isyu meron ang buhay.

Stress lang yan, wag mo mashadong dibdibin.

Aling Baby

Teka lang…!

 

Naranasan mo na ba…

• Na mapatulala sa isang bagay habang malalim na nag-iisip? Yung tipo bang indi sinasadyang mapapako ang tingin mo sa isang bagay na may ilang metro ang layo sa’yo at mararamdaman mo na lang na may pumipitik na sa harap mo para magbalik na sa earth ang isip mo?
• Na sa sobrang excitement eh, indi mapakali, kinikilig ang buo mong katawan na halos mapautot ka na hanggang sa mapatakbo ka na sa cr?
• Na sobrang conscious mo sa mga taong madadaanan mo, ingat na ingat ka na indi matapilok sa harap nila and as expected, there you are…pahiyang marami ka lang naman at nagpapasalamat sa pakikisama ng sahig/kalsada, paa mo at sapatos pati na ng pagkakataon sa nangyari.
• Na kung kelan pinagdadasal mong wag mangyari ang isang bagay o sitwasyon, eh para ka pang pinag-tripan ng tadhana dahil talaga namang mangyayari ito kahit ilang santo pa ang dasalan mo.
• Na umaga palang, nag-uulan na. Feel na feel mo ito kaya kuntodo ang outfit mo pagreredi sa mas malakas na buhos ng ulan, tapos pagdating ng alas dose ng tanghali…kay taas ng araw. Parang walang ulan na nangyari nung umaga at ikaw lang ang nag-iisang naka-jacket at scarf sa opis nyo.
• Kung kelan may importante kang lakad ay saka ka pa pinag-overtime ng boss mo? Late ka na nga sa lakad, badtrip pa sila sa’yo.
• Kung kelang berdey mo, saka ka pa na-no budget?
• Na makita ang pinakamagandang shoes sa paningin mo. Matagal mong hinanap. May pambili ka naman eh…kaso lang wala ang size mo! (amp, nakakaasar sobra!) Kahit saang branch nila nagpunta ka na pero wala talaga!
• Kung sinu’ng mahal mo, siyang ayaw sa’yo. Parang kanta lang…sad but true.
• Kung kelan may interview ka, saka ka pa na-trapik, walang masakyan, worst—nasiraan yung sinasakyan mo. Kung kelang indi mo gustung ma-late.
• Nasa tamang edad ka na para makanood ng isang R18 na palabas sa sinehan. Nang papunta ka na sa ticket booth, hinarang ka ni manong guard dahil menor de edad ka pa base sa sopdrink na hawak mo na may logo ng Jollibee? Too bad, wala kang dalang ID para ipagtanggol ang sarili mo. (hehe)
• Pumunta sa Jollibee, umorder ng isang PEACH-MANGO PIE sabay bibigyan ka ng kahero ng 4 Chicken Joy meal (with toy), 2 Aloha Burger, 3 Burger Steak meal, 5 Regular Yum with cheese, 4 Sundae cone at 3 Peach Mango Pie. Haayys, swerte ang tawag dun diba? (go figure)
• Mahigpit na pinagbawalan ang pagtelebabad sa gabi dahil may pasok ka pero sa pamimilit mo, eto ka..hirap na hirap sa pagkabit ng extension ng telepono sa kuwarto mo. Halos i-camouflage mo pa yung cord niya sa puting pintura ng pader n’yo at patago mong nililipat yung koneksyon ng telepono habang natutulog na sila. Pero isang maulang gabi, dumating ang dalawang PLDT man (Tatay at Kuya ko) at nahuli ang illegal na koneksyon mo. Ayun at pinutol ng kutsilyo ang mga minamahal mong telephone cord. Paano ba malungkot? Sa tulong ni Pao, bumili kami ulit ng cord (sadyang matigas ang ulo —wag tularan.) at nagkabit ulit. This time, sa bubong na pinadaan direcho sa mismong box ng PLDT haha.
• Ayaw kang palabasin ng lahat ng miyembro ng pamilya mo kaya sa bubong ka na dumadaan papunta sa bahay ng kaibigan mo para duon mag-shortcut palabas? Shempre, dun ka rin babalik para indi ka mabuking.
• Ang panggising sa’yo ni Inang Reyna ay mga nagliliparang basyo ng plastik na (1.5 ml) sopdrink, sandok, takip ng kaldero at mga bagay na pwedeng paliparin hanggang sa pinto ng kuwarto mo? Sa takot ng mga kaibigan mo na bumaba mula sa kwarto, nagka-catwalk sila papunta sa bahay ng isa pang kaibigan para doon bumaba saka babalik sa bahay n’yo na kala mo talaga maagang nagising tapos sasabihin sa nanay mong, “Aling Merle, indi pa ba nagigising si Ron?” Ang mga hinayupak talaga. Ako tuloy ang hirap na hirap bumaba dahil lalong nagalit sakin ang nanay ko.
• Makipagwentuhan hanggang abutin ng sikat ng araw? At dahil parang nasa mini-oven ang temperatura ng kuwarto ko, dapat bago tuluyang mag-smile ang haring araw, tulog ka na or else suffer ka sa matinding init.
• Tumambay sa bahay ng kaibigan na may alagang 6 foot na sawa na pinangalanan niyang “Sassy”. Habang nagwewentuhan ay pagapang-gapang ito sa kama niya at padaan-daan sa paanan mo. Pag nalingat ka, malamang isusubo ka nun ng buhay.
• Na mag-3 way kayu ng mga kaibigan. Apat sa inyo ang me 3 way, kaya halos labindalawa na kayung nag-uusap sa isang linya na parang nasa stock exchange pag sabay-sabay na nagsalita. Indi pa nagsawa sa pagwewentuhan sa labas at nakuha pang mag-usap sa telepono.
• Muntikan nang mawasak ang pagkakaibigan n’yo nang minsang nag-inuman, seryosong usapan, talking about life…future na nauwi sa STABILITY ng barkada. So much for stability dahil pinag-awayan naman. Pag naaalala ko, indi ko maintindihan kung ang pinag-awayan talaga eh yung meaning ng stability o kung meron talagang stability ang barkada basta ang alam ko, yung dalawang involve eh indi lang naman ng nagpansinan ng ilang araw dahil dun.
• Nung uso pa ang sulatan, kahit simpleng bagay na pwede namang pag-usapan pag nagkita eh isinusulat pa. Yan tuloy, indi nakaligtas ang aksidenteng (o mali talagang) pagkakasulat nito.

“QUILTY (guilty) ka lang kasi eh. “

Hanggang ngayon indi pa rin namin makalimutan ni Zapped ang word na pinauso ni Pao hehe.

Yung iba dito based from personal experience. Natutuwa akong alalahanin silang lahat kasi sobrang na-enjoy ko ang kakulitan ng mga karanasan na ito. Lahat naman siguro ay may kanya-kanyang katigasan ng ulo at naging pasaway kahit konti, kasi ako aminadong marami (hehe), indi sa proud ako ditu… kahit papano mababaw palang ito kumpara sa iba. Pasalamat ako kina Inang Reyna at Amang Hari, buti na lang at naintindihan nila at medyo pinagpasensyahan ang lahat ng ito at hanggang ngayon.

Kayo din ba nagkaroon ng moments na ganto?

 

Gitarista

 

Paborito kong musical instrument ang gitara. Naalala ko nung 3^rd year hayskul ko nung pinayagan ako ni mama na bumili ng gitara na halos ganto ang itsura.

Nilagyan pa ni kuya ng pangalan ko. Puro basic lang naman ang natutunan ko kasi indi naman ako nag-formal guitar lessons. Binigyan lang ako ng chord guide at song book ng pinsan ko bahala na raw akong mag-aral kasi kung talagang gustu kong matutunan, magagawa ko yon dahil sa perseverance. Ayon, awa ni Kuya Jesus, natutunan ko ang pinakamadaling kanta noon na “Line to Heaven ng Introvoys haha, not bad for a first timer. Bago ko naman natutunan yun, sumakit lahat ng fingertips ko at dahil nga sa indi ako tumitigil hangga’t indi ko mabuo ng walang palpak yung kanta na yon, kinalyo na rin ang mga ito.

Puro strum pa lang ang alam ko gawin kasi indi ako biniyayaan ng mahabang daliri para mas madali ang plucking hmmpft! (nagdadahilan pa eh..) Pero kahit naman halos puro madadaling kanta ang natutunan ko masarap na sa pakiramdam yung kahit papanu mabuo mo ito habang sinasabayan ng pagkanta naks, parang jam session lang. Minsan nag-aspire na rin akong sumali sa banda kaso lang, matinding kalaban ko ang stage fright. Indi ko ma-overcome kaya mas pinili ko na lang sa loob ng kuwarto ang pagko-concert at minsan, pinaririnig ko sa mga kapatid at kaibigan ko. Yung ibang friends ko dati na marunong talaga, naturuan din naman ako kahit yung iba, puro intro lang ng kanta ang alam haha. Tipo bang intro ng Alapaap ng Eheads, shempre feel na feel mo na…kantang-kanta ka na sa unang linya ng stanza tapos sasabihin niya, “Yon pa lang ang alam ko eh.” Sabay kamot-ulo haha. Sayang diba? Buti pa nga sila alam nila tugtugin ang intro eh ako indi. Ang pinakapaborito kong natutunan eh yung song ng IAxxe na Ako’y sa’yo at Ika’y sa’kin. (naks!) Ang galing ng nagturo sa’kin nito kasi talaga namang nabuo ko siya at mabenta sa bahay namin dahil paborito ng kuya kong kantahin. Ginagawa ko siyang bokalista haha, diba fulfilled na rin kahit papano. Kaya nga laking pasalamat ko kay Lablayp hehe..siya kasi ang nagturo sa’kin.

Marami pa siguro akong matututunan, kung indi lang talaga nabasag ang gitara ko. Aksidenteng natumba siya nung nag-akyatan sa kuwarto ko ang mga pamangkin na makukulit. Naiyak pa nga ako nun kasi shempre, close na kami eh tapos mangyayari yon. Indi na ako nakabili ulit at mas nakukuntento panoorin ang mga kaibigan na magagaling talaga at nakikikanta na lang. Kinalawang na nga yata ako hehe. Nakakahinayang rin na indi ko na natuloy di sana kung tinuloy ko magiging kasing galing ako ni Sungha Jung, 11 year old kid from South Korea. Pinakita lang sa’kin ito ng isang friend at nung pinanood namin…talaga namang nakakabilib! Sa edad niyang yan, panu niya kaya natutunang tumugtug ng ganyan? (Elyen ka ba totoy??) Eto po, panoorin nyo.

                                Come Together

 

                                 When september ends

Sayang, naging ganyan din sana ako kasing galing niya. Haayyzz, may mga pinanganak lang talaga na sadyang biniyayaan ng magagandang talento. Okay na ko sa pasulat-sulat at pakanta-kanta sa cr at kusina.

Naniniwala ka ba dito?

Lumaki ako sa pamilya na naniniwala sa mga pamahiin. Masipag si mama sa pagpapaalala sa amin araw-araw. Kaya naman nakasanayan ko na ang mga ganitong paniniwala at tumatak na ito sa isip ko. Wala na ko choice eh at indi ko naman maiwasang gawin kasi awtomatik na kong umiiwas sa mga ito. Ganun talaga siguro pag nakasanayan mo na ang isang bagay. Isa pa, lagi sinasabi ni mama na “Walang mawawala kung susundin natin.” Oo nga naman, may point siya dun. Kesa naman lagi masermunan at mapagalitan, sumusunod na lang din at minsan nakakaguilty rin kasi pag sinuway mo kahit na indi niya nakikita eh. Para bang kinakalabit ka ni safeguard (ang iyong konsensya) hehe..

Amshur ay alam ninyo ang ilan sa mga pamahiing ito. Silipin nga natin.

Sa kusina at hapagkainan

• Masama raw kumanta habang kumakain, kasi indi raw ginagalang ang grasya.
• Ang pagsusuot ng sombrero habang kumakain ay indi rin pagrerespeto sa grasya. (Kesehodang hip-hopper ka o anuman un.)
• Pag nakapwesto ka na sa mesa at nagsimulang kumain, masama raw kung lilipat ka pa kasi dadami ang magiging asawa. (alam ko pabor ito sa iba hehehe…)
• Ang pamosong, “Don’t talk with your mouth full.”  Kase baka magtalsikan sa ibang pinggan yung kinakain mo hehe..
• Masama rin daw na nililigpitan ang mga wala pang asawa habang ito’y indi pa tapos kumain dahil indi na raw ito makakapag-asawa.
• Pag kumakanta ka raw habang nagluluto ay magkakaron ka ng maraming asawa. (ang weird noh, para kumakanta ka lang eh kung anu-anu na mangyayari sayo.)
• Kapag aksidenteng nahulog ang kutsara, may darating na bisitang babae. Pag tinidor, ay bisitang lalaki. (Eh pag kutsilyo o kaya sandok noh? Hehehe)
• Pag nakabasag ng baso, isang badya  ng masamang pangyayari. (Papalitan mo yung nabasag mo hehe..)
• Sa paghihiwa, pag nahiwa ng kutsilyo…aba mag-ingat ka. may taong nakakaalala sayo matindi. (Malamang ito yung mga taong pinagkakautangan mo.) Ganun din pag biglang nasamid o makagat ang dila. (Ito naman sigurado nabuking na kayo ng mga pinagchi-chismisan nyo.)

Sa Lamayan

• Hindi raw dapat mapatakan ng luha ang salamin ng casket ng sinumang kapamilya o kamag-anak kasi baka may sumunod.
• Pagkagaling sa lamay o libing, indi muna papasok sa bahay para daw indi maisama sa loob ng bahay ang kaluluwa ng namatay.
• Indi rin daw dapat nag-uuwi ng pagkain na galing sa lamayan. (kasi naman indi berdeyan un noh.), masama rin daw yon.

Sa Kung saan-saan

• Pag nakarinig ka daw ng tiktik ng butiki, ibig sabihin may darating na bisita. (Panu pa kaya pag berdey mo noh? Siguro pagod na ang butiki sa kaktiktik hehe..)
• Ang paru-paro na pagala-gala sa bahay ay naghahatid ng isang balita o isang dalaw na kaluluwa. (Hala may mumu..)
• Masama daw yung pag sobrang saya kasi kasunod nun sobrang lungkot. (tandaan mo yan neytan.)
• Masama din daw yung natutulog ng busog, pagod o lasing (sa Irish beer, Sommer) kasi baka raw bangungutin.
• Masama rin daw na ang pwesto ng higa mo pag paa ang nakatapat sa pinto. Hindi ko alam pero lagi itong sinasabi sa kin ni mama.
• Wag daw umalis ng bahay pag Friday da 13th, dahil mamalasin ka raw o madidisgrasya.
• Pag magpapalit ang taon, mas maigi kung sa bahay ka na lang dahil delikado daw na nasa biyahe ka pa ng oras na yon.

Iilan lang yan sa mga pamahiin ng nanay ko pa lang. Kasi nga ang tatay ko ay silent type (dun ako nagmana eh hehe..), mas madalas si mama ang nagpapaalala sa amin ng mga ito. Pag bata ka pa shempre, pag indi pwede indi mo gagawin. Kaya nga ngayon pag tinatanong nila ako kung bakit, ano namang masama pag kumakanta habang kumakain? Eh panu kung nasa bar ka? Hehe..malamang tapos na sila kumain bago sila nakikikanta diba? Depende naman yan sa kinalakihan at kinaugalian ng bawat isa at sa kung anu ang pinaniniwalaan nila. So far, wala pa namang masamang nangyayari sa akin sa pagsunod ko sa mga ito at minsan kapag muntik-muntikan nang makalimot, nagso-sorry ako kay mama sa isip ko hehe..

Meron ba kayong mga pamahiin? Share nyo naman.

 

Dala ng Gutom at Inip

Kagabi, sa gitna ng mga usok, pausok at amoy na nanggaling sa iniihaw na tenga para sa dinakdakan…

Maraming isyu ang napag-usapan. Maraming bisita ng may birthday ang paulit-ulit na dumaan at nag-excuse kasi hinarangan namin ang daan. Iilan din ang pumalit sa nag-iisang space para makisali sa minsan seryoso, minsan nakakatawa at usapang walang ka-kwenta-kwenta naming dalawa.

Ang sarap ng ganun paminsan-minsan. Magaang usapan lang, walang stress, walang trabaho, purong ka-chorvahan lang.

Dala na rin siguro ng halos dalawang oras na paghihintay ko sa aking lovelife para makapag-dinner na. At kahit mainit, nakaka-magnet yung pwesto na ‘yon. Nandun ang maiinit na cheese eh. Parang nag-one on one sina Lolit Solis at Cristy Fermin hehehe… Anu ba, seryoso yung usapan namin kasi, isa lang naman sa’ming dalawa ang nakainom eh. Saka usapang intelektwal yon.

Habang tumatagal, parang naramdaman namin na…ang tagal. Ang tagal nina Katch dumating. Kung hindi maingay ang paligid, malamang rinig na rinig na ang pagwawala ng sikmura ko sa sobrang kagutuman.

Buti na lang, dala ko ang cellphone ko dun sa pwesto namin. Makapag-sounds naman kaya.

First Song: BA’T DI MO PAGBIGYAN by KING ( Ang kanta ng mga guwapo hehehe…Ayoko na ikwento kung bakit kasi baka magkaron ako ng death threats. Basta, malalaman nyo rin yon in time hehehe…) Kinanta nga namin ‘to ni Mayn na para kaming nasa Music 21 eh. Sabay nasabi na,

RON: “Pre, nakakamiss mag-videoke.”

MAYN: “Tara videoke tayo ngayon,”

Napatingin ako sa relo,

RON: “Ok ka lang pre? 12MN na kaya.”

MAYN: “Ay, hihihihi…”

Yung Second Song, ako pa rin ang namimili ng kanta, napahinto ako sa kanta na BAKIT DI TOTOHANIN ni CAROL BANAWA.

RON: “Pre, ito ang bagong kanta sa’yo ni *%#.

MAYN: “Ha?! Ikaw, me bago ka na namang kanta dyan ah.”

Hindi ko siya pinansin kasi kumakanta ako.

RON: “Pag ako’y nasa tabi mo
           Ay kay lakas ng kaba
           Sa dibdib ko
           Ang hiling ko lang
           Sana’y malaman mo
           Na ang puso ko’y
           Sawa na sa biruan.”

Nakikikanta naman siya habang napapailing.

RON: “Bakit ‘di na lang
            Totohanin ang lahat
            Ang kailangan ko’y
            Paglingap
            Dahil habang
            Tumatagal ay lalo ko’ng
            Natutunang magmahal
            Baka masaktan lang.”

MAYN: “Lakas talaga ng trip mo pre.”

RON: “Kasi pre, ba’t di mo pa kasi totohanin eh. Ang kailangan niya lang naman paglingap dahil habang tumatagal ay lalo niyang natututunang magmahal….pwera lang sa huling line.”

MAYN: “Hahahahaha!! Gagu mo talaga!”

RON: “Pre, anu kaya kung palitan natin yung huling line kasi shempre ayaw niya masaktan talaga kasi baka ma-trauma siya.”

Nag-isip ako, siguro mga less than one minute.

RON: “Pre, palitan na lang natin ng, Baka magutom lang hehehehehe…”

Panu ba sumakit ang gutom na gutom na sikmura sa kakatawa? Ayon at nag-enjoy, idinugtong pa sa kanta nung huling refrain na, sabay na kame.

         Bakit ‘di na lang
            Totohanin ang lahat
            Ang kailangan ko’y
            Paglingap
            Dahil habang
            Tumatagal ay lalo ko’ng
            Natutunang magmahal
            Baka magutom lang. 

At sumabay pa si Kuya Noel ah. Baka daw matakot na din siya magmahal dahil dun sa makabuluhang last line na pinalit namin sa kanta ni mareng Carol. 

Solb na solb, ang sakit ng panga ko kakatawa, isa ka talagang tunay na kaibigan, Pre. Kaya lang ayoko talaga ng death threats pagkatapos nito. Pero naisip ko lang talaga yung last line na yon eh. Baka nga yun ang fear niya diba? Anu sa tingin nyo?