Musta na kayo?

 

Dalawang taon na ako sa UAE ngayong buwan. Parang kailan lang nung huli naming nakasama ang mga kaibigan namin ni Mine sa David. Ang tagal na pala, more than ten years na rin tayung magkakaibigan at 2 years na kaming absent ni Katch sa tambayan. Sinu bang mag-aakala na mahihiwalay kami ng milya-milya sa inyo? Kahit na ang iba sa atin ay kung saan-saang parte na ng Pilipinas at sa ibang kontinente na nakatira, may kanya-kanyang karir at pamilya…alam ko mahirap nang pagtugmain ang mga bakanteng oras natin kung sakaling magkaron ulit ng reunion at indi tulad dati na tawagan lang, kumpleto na agad. Pero sana naman, magkita-kita pa rin tayo.

Ang masaya’t malungkot na samahan natin, puno ng mga kung anu-anung kalokohan. Isang bagay na nakapagpasaya sa’kin ang nakilala at nakasama ko kayung lahat. Nakakamiss rin pala kayo. (hehe..) Marami na kaya ang nabago sa inyo bukod sa edad? Sa pagkakaalala ko…eto ang mga naiwan kong “kayo” two years ago.

 

R Y E

Ang clown ng barkada. Si Rye, Ryeang, MaRyeah. Kung saan man tayong venue mapatambay, indi pwedeng malungkot ang paligid kapag nandyan ka, malas lang kung kanino matatapat ang roleta dahil ‘yon ang hotseat ng araw.  In fairness, indi naman nakakapikon ang pang-aasar mo, kadalasan nakakaaliw lang. Nakakasakit ng panga at chan ang mga banat. Ginulat mo kami nung pinaalam mong dalawang taon kang mawawala dahil sa iyung mission. Nung panahon naman na iyon, unti-unti na silang naglilipatan ng bahay. Matagal ang 2 yirs at nung bumalik ka …nashak na lang kami sa pagiging sobrang religious mo, (feeling namin lahat kami makasalanan haha) muntikan na kami mapa-convert sa religion mo.(hehe) Pero after few months, mas namiss mo maging “ikaw” sa harap naming mga kaibigan mo. Nakapag-reunion pa tayo nung berdey ko. Kahit indi nakapunta ang iba…masaya pa rin naman. Nakakamiss makitang kumpleto ang barkada. Sayang nga lang at after 7 months, ako naman ang umalis. Sa ngayon, pareho na tayo ng pinagkakaabalahan. Masaya ako at nag-e-enjoy ka naman sa klase mo. Pareho pa rin tayung mahilig sa music (indi na yata ‘to maaalis satin hehe), lalo na sa 90’s era. Parehong hilig pa rin ang magsulat (pero shempre mas magaling ka pa rin hehe). Sana naman wag kang mahawa sa bagong gangmates mo haha kasi it’s bad for the health. I want you just the way you are (parang kanta)…Buti na lang may ym at minsan nagkakasalubong pa rin tayu kahit bisi-bisihan. Sana makasunod ka na rin dito.  

 

J I M

Ang aming sentimental guy. Si Jim, Jimboi. Dati, matunog sa amin ang samahan ng barkada mo sa school na SAGULAPI (SAmahan ng mga GUwapo’t LAhing PIkutin -nice! Meron pa yang R U 1 of US?) Dating outgoing na ngayo’y incoming indoor na. Ang laki ng ipinagbago ng kaibigan naming ito. Iba talaga ang nagagawa ng Love. Fanatic ng 90’s era din (shempre, panahon natin yan!), basta usapang hard to find songs — si Jim ang masarap ka-chum dyan. Meron pa talagang malaking songbook. Kung saan ang venue, dapat may sounds. Indi pa uso ang videoke, bini-videoke na namin ang mga kanta. Minsan magdadala pa yan ng gitara. Mas masaya kung sabay-sabay pa kami parang choir lang. Ngayon, pag pinakinig mo yan ng mga lumang kanta, maghahanap na ng alak — iyon na ang pakner ng reminiscing. Iba talaga pag pamilyado na. Namimiss na namin yung shop mo, bukod sa pumapayag kang maghintay hanggang madaling araw para lang makapag-chat ako, meron pang free soundtrip at wentuhan. Nakakamiss ang usapang pangmatanda intelektwal pre, feeling ko pag magkakausap tayo parang nasa 40’s na tayu. Di bale, makakadalaw din ulit ako kina Olek at sana may MS pa sa pagbabalik ko. See you soon pre.

 

L E N - L E N

Ang kewl friend. Si Len-len, Len-two, Helena. Ambilis talaga ng panahon, 3 years old na si Shine mo, ang inaanak namin ni Mine. Naaalala ko pa nung tinuturuan pa kita mag-chat sa mirc dun sa Easy way beside St. Paul Manila. Ang klasmeyt ko sa telebabad hanggang umaga. One time, pagkatapos ng telebabad, nagpunta pa tayo sa St.Paul na walang tulog —take note, nag-internet pa muna bago umuwi buti na lang bakasyon yun. Ambait ng mommy mong kamukha ni si Vilma Santos kasi ok lang sa kanya gawing bar ang bahay nyo (lalo na pag tulog na siya) at pwede pang makitulog pagkatapos. (kala mo layo ng bahay namin hehe) Sa inyo pa kami nagmo-movie marathon. Minsan, habang nanonood tayo ng MTV, napikon ka kina Nell at Jim nung sinabihan kang “For the girl who eats everything” dahil sa kanta ng N’Sync na For the girl who has everything. Pero as if naman talagang nagagalit ka, shempre asar lang. Bumabawi ka na lang pag nilalabas mo si Sassy (ang iyong anaconda) para i-acknowledge ang presence namin at para indi kami lapain. Nagugulo ang bahay nyo pag hawak mo na siya dahil kanya-kanyang kaming karipas ng takbo. (one way of sending your friends away para magsiuwian na haha.) Diba, hiningi mo pa nga yung shirt ni Jim nun, kasi crush gusto mo lang. Indi ka palatambay pero kakasama mo sa amin, ayun halos araw-araw magkakasama na tayo halos magpalitan ng mukha. Yung paborito mong song na Never let you go ni Faith Evans, ikaw ang naalala ko pag naririnig ko yon. Yung mga expression mong mega, mga sentence na nag-e-end sa kaya, at ang mabagal na salita…so Len-len talaga. Till now kaya ganun ka pa rin? Ingat sa pagmamaneho.

 

DAVE

Ang tagapatay ng ilaw sa poste ng Meralco. (hehe) Si Dave, David, Tito Dave. Sayang wala akong pic nung totoy ka pa. (maghahanap ako hehe..) Sa aming lahat, siya kasi ang naiiwang nakatambay sa labas hanggang sa mamatay na ang ilaw sa poste. Kaya pag nag-uuwian na kami, ibibilin na namin sa kanya ang ilaw sa poste. Sasagot naman siya ng, “Sige, ako nang bahala dito sabay hawak sa poste.” Habang nakaupo siya sa tabi nito haha. Tahimik lang ‘to si Dave, pangiti-ngiti lang, nakikitawa, nakikiasar…minsan magugulat ka na lang, seryoso ang usapan tapos biglang magko-comment. Interesante sumagot. Malalim pala at sensible kausap. May instant bodyguard kang kasama dahil protektado ka na parang nasa witness protection program kapag siya ang kasama mo. May paraan din siya kung panu makakamenos ng gastos sa pamimili. Kaso lang madalas mapagkamalang war freak. Kasi naman, kahit wala siyang ginagawa, laging merong kumukursunada. Takaw-away — ang nakakatawa dun, indi naman siya nag-iinitiate…kusa lang silang nagpapabugbog lumalapit. (buti sana kung swerte na lang eh.) Totoy pa lang yan nung tambay days pa namin, pero ngayon binata na pwede nang magpamilya, diba Dave? At sabi ni Kirk, ang motto daw ni Dave: Time is Gold. (sa kabaliktaran, kasi sobrang bagal kumilos hehe.)

 

D I M P L E

Ang bato-batong friend. Si Dim, Dymphna (totoong pangalan), Dimpol. Paano ba naman, parang yari sa bato ang katawan. Kahit pabiro, masakit ang hampas —pero biro lang yun, pag sineryoso mo e problema mo na yun. Mababaw lang yan, indi mahirap patawanin kasi tamang laughing trip. Baliktad ‘to eh, pag may tama, tahimik pag wala ang kulit-kulit. Napakachaga makinig sa wento. Sa kanya ko naranasan abutin ng umaga para sa wentuhan na kung san-san na napunta. Ang nakakamiss dito kay Dim, pag pinilit mong manglibre…mahirap pilitin pero bibigay rin pag binugbog nakiusap ka. Laging may libreng ride-all-you-can sa Star City. Pati tiket sa mga concert meron din siya. (yung concert ng Eheads sa Cuneta Astrodome.) Malakas ang boses pag nagwewento, parang may built-in megaphone sa lalamunan. Gorie ang tawag namin sa kanya. (short for gorilla–peace out!) Siya rin ang kadalasang dahilan kung bakit laging nagba-brownout sa bahay nina Katch pag nakatambay sila dun. Pag may free time, rumerelyebo ito kay Dave para magpatay ng ilaw sa poste o kaya sinasamahan niya ito hanggang umaga. Nabibitin sa wentuhan at inaabot pa sila ng umaga sa labas. Bihira na lang ito dumalaw sa David at thankful na nakapunta siya sa berdey/reunion bago ako nakaalis. Mishuu na pre. 

 

N E L L

Ang aming event organizer. Si Nell, Nell Lord, Franella. Present sa lahat ng okasyon. (When I say lahat, it’s literally lahat. Ke masaya o malungkot na okasyon…asahan mong andun siya.) Ang may-ari ng tambayang open-house na kahit anung gustu mong gawin sa kanila, wag mo na lang pansinin ang mga alaga nilang aso plus dog poo, mala-payatas na paligid, bumbilyang 25 watts sa sala at ang cr na barado…keri na yan basta may matatambayan. Full time friend itong si Nell, laging may time sa mga lakad kahit saan pang parte yan ng Pinas…gora na tayetch! Pero kailangang mag-ready ka nga lang ng iyong plus-plus budget dahil yon ang kapalit ng talent niya (tama-mali?). Kumpleto ng album ng Boyzone at Westlife at mga movies ni Tom Cruise, including magazines at posters. (hataw sa koleksyon. ) Sobrang hilig niya ang manood. Okay lang sa kanya magpabantay ng bata, tindahan, computer shop…basta may TV na may cable. Kahit the whole day pa yan, cr lang ang pahinga. Masaya kasama si Nell, mababaw lang ang kaligayahan niya. Very contagious ang sound ng tawa niya. Street smart. Kahit anu pag-usapan nyo, game yan. Pero sa tagal naming magkakakilala, hindi pa rin niya inaamin ang tunay na kasarian niya. (hehe)

 

H E L E N

 Si Miss Conservative. Si Helen, Helen LeJarde, Len. Tagasaway ng mga makukulit. Laging parang bago sa kanya ang mga kalokohan na naririnig niya sa amin. Contagious din ang tawa lalung-lalo na pag tawang-tawa. Bilib ako dito pag nagtetext, kaka-send mo palang sa kanya wala pang dalawang minuto may reply na agad. Ambilis magtext –talentado talaga kahit walang tinginan at nakikipagwentuan, nakakabuo ng text message. Mahilig din ito mag-aya ng inuman pero inde naman makatagal. Kadalasan nag-aaya lang siya ng ganto para lang makipagwentuhan. Minsan dinala namin siya sa payatas bahay nina Nell, na-culture shak lang naman siya ng onti pero nakatagal siya dun ng ilang oras haha. Shopaholic at nakakaaliw kausap sa telepono…kahit na antok na antok na siya inde niya ibababa ang phone hangga’t ayoko pa haha. (mishuu len!) Ngayon nasa U.S. na siya, 4 years na kaming inde nagkikita. Tenks nga pala sa pinadala mo sakin dati.

 

ROLLY & MAY

 Ang Love birds ng tropa. Sina Rolly at May. Pag nakita nyong mabait ang aura ni Roll…isa lang ibig sabihin nun, nandyan si May. Ang mag-jowang mag-asawa na ngayon pero indi halata. Ang lakas mag-asaran. Parang aso’t pusa pero indi naman mapaghiwalay. Madalas naming makasama ang dalawa sa ilang beses na gimik. Kahit na siksikan kami sa sasakyan ni Carlo, go pa rin. Dati, kala nga namin magkakahiwalay sila dahil sa mga beerhaus issues…para kang bumangga sa pader dahil imbes na maghiwalay e nagpakasal pa! Sa ngayon, meron na silang dalawang chikiting (mga pamangkin ni Katch —sina Faith (inaanak ko) at si astiging Bugoy). Stronger as ever pa rin. Stay happy!

 

C A R L O

 

Si Cool guy Carl. Sa sobrang kulit niya at pagiging down-to-earth…indi mo pagkakamalan na siya’y anak ng Lawyer at Doktor. Madalas pa itong makikitang pakalat-kalat kina Aling Pinky’s sari-sari store. Parang laging berdey niya dahil sagana sa libre ang tropa pag kasama siya. Madalas ding nakatambay kina ex gf Helen at kina Dok Alex (tatay ni Katch) para manood, kumain at mag-playstation. Indi siya nakakailang kasama dahil mas maloko pa siya kesa sa amin. Ang lakas mang-asar. Aasarin ka hanggang sa mapikon ka. Nung minsan may nag-berdey samin na ang venue e Tagaytay, dinala niya yung Safari nila at dun kami nagsiksikan. Kahit tatlong sasakyan ang convoy, andun lahat sa sasakyan niya. Ang saya kaya. Ngayon, pamilyado na rin at may 2 cutie kids. Sana indi magmana ng kakulitan sa ‘yo hehe.

 

D E N - D E N

Ang Hot Momma. Si Denden, Danilyn. After soo many years ay nagbalik ng David. Cool na wife at mommy…inuuna ang friends pero shempre naman talagang reasonable (para sa kanya) ang mga palusot para maintindihan siya ng loving hubby niya. Mabait na kaibigan at kapatid. Kahit minsan, pagod na pagod na siya kakasaway lalo na kay Bunso nila. Picture this: seryosong sinesermunan niya ang sister with matching dabog-dabog on the side pa yan sa kalagitnaan nun dadating kami, indi yan hihinto pero pag humarap sa’min kuntodo ang smayl sabay sermon ulit haha. Nakakamiss na nga ang kakikayan at kalakas ng boses pag nagwewento.

 

I V Y

 

Si Miss tanong ng tanong. Ivy, aybi-aybi-aybi (wid Nora Aunor accent), Beng. Matagal na silang lumipat ng QC kaya bihira ko na siya makita. Ang nakakatuwa sa kanya, everytime na napapadalaw siya…inde pwedeng inde siya dadaan sa bahay para makipagwentuhan sakin. Mas malaki pa siya sakin pero todo ate talaga ang tawag sakin. (magalang talaga) Tapos simula na ng walang katapusang tanong. Indi naman ako nakukulitan, nakakaaliw kasi parang siyang sirang plaka haha. Yung sagot mo, gagawan niya ng panibagong tanong —ang kulit! She’s the little sister/brother I never had. Kahit pasaway, imbes na mainis ka…matatawa ka na lang. Sana naman pag umuwi ako dyan magpunta ka naman ng David noh…chubby ka na.

 

R O N A L D

Si Onald On-the-go. Ang paborito naming errand boy. Laging at your service at complete ang attendance kahit na hinahabol na ni Aling Nercy (lola niya) para lang umuwi na. Minsan talaga, nagtatago na siya wag lang umuwi ng maaga. Totoy pa rin siya nun nung kasa-kasama namin. Sila nina Dave at Kirky ang mga bunso namin na kahit na indi maka-relate sa usapan, basta sasama lang sa tambay…ayus na yun sa kanila. Paborito rin itong utusan ni Dok (tawag niya sa tatay ni Katch), minsan daw inutusan siya nitong bumili ng Bugelito sa Minute Burger. Tawa siya ng tawa kasi Burgerito talaga ang tawag dun kaya mula nun, naging close na sila ni Dok at nakakapunta siya kina Katch kahit na wala ang mga ito. Nang huli kong nakita itong si Ronald, hanggang balikat na lang niya ako pero ate pa rin ang tawag niya sakin hehe.

 

J O E L

Ang Bespren ni Katch doon. Joel, Wel. Nung maliit pa sila ni Katch, kamukha nila sina Susie at Geno. Magkababata pero daig pang magkapatid ang turingan. Magkasama sa halos lahat ng lakaran. Chaperone ng bawat isa pag may ka-date. Kulang na lang, ampunin ni Dok si Joel para maging legal na silang magkapatid haha. Nakakatawang bumanat itong si Joel, ang lakas mang-asar…laging “soks pana sa banga”. Pag may tama nga lang nagiging mcdo hehe. Namimiss ka na ni Bespren mo dito.

 

MARJ, ALIYAH, MAI MAI

Ang Superfriends. (L-R) Marj, Aliyah & Maimai. Kulang pa sila (Mhie at Otchie), ang kukulit nang mga ‘to sobra. Kahit naka-uniporme pa ng PWU, makikita mo ito sa bahay nina Denden at nag-iinom ng hapon. Pero nakakapasok pa rin naman sa skul kinabukasan. Mahilig lang magbonding at solid ang pagkakaibigan. Nakasama namin sila dati nina Kirk at Pao nung nag-Alay lakad kami papuntang Antipolo. Kala namin indi nila kakayanin ang 4 to 5 hours na lakad, ginawa pa namin ni Kirky at Cheng…binilisan pa namin ang lakad sa paakyat na daan papuntang Antipolo Church para makaabot sa simbahan. Kahit mga pagod, marumi ang mga paa, at puros pawisan…nag-enjoy kami habang kumakain ng special goto na may itlog dun. Ang kukulit kasama. Sana maulit natin yun mga pre.

Pag balik namin ni Katch ng David, malamang may mga anak na kayo. Nagmukhang tatay o nanay na. Tumaba man o pumayat. Makukulit pa rin o seryoso na sa buhay…kahit gaano pa siguro katagal bago tayo ulit magkita-kita…okay lang yun.

Ang importante naman sa pagitan ng mga pagbabagong ito, yung pagkakaibigan na binuo natin — na ipinaglaban kina Baronesa Matilda, Mang Jun, Catalan, Aling Coney, Aling Mila, mga chismosa’t chismosong nagkalat, mga tanod na astigin at sa mga AB (Alagad ng Bading)….

…will remain intact till the end of time.

Indi na mae-erase. May makakalimot ba naman sa pagiging colorful ng teenage life natin sa David?? Lahat siguro pwede kong makalimutan, pwera lang sa inyo at sa memories…it will be always and forever in my heart. naks!

See you soon guys!