Mall tour

Sumama ako sa pagpunta sa pinaka-sushal na mall sa Hor Al Lanz, ang Century Mall. Kahit na halos 40 degrees ang init kanina, tinugis namin ang kahabaan ng haywey (walking distance kasi eh)para marating ang nasabing mall dahil sa pinakamalupit na dahilan: Lalagyan na ng hawla yung kama ni Kwirkyboi(ang ganda talaga ng bansag na’to, naaliw ako gamitin hehehe…)Pagkatapos ng alay-lakad na naganap, tagaktak na pawis, muntikang matutong na balat at nakakainit-ulong tindi ng init….sa wakas, narating na namin ang mall. Ang sarap ng pakiramdam makarating sa finish line! Ang lamiiig sa loob hehe, may gamut naman sa pulmonia eh. Habang tumatagal, kung anu-anung ini-implement nilang rule dito pati sa mga supermarket, kailangan nang magbayad ng 1dirham para makakuha ng isang cart. Uber talaga. Gagastos ka na sa pamimili, babayaran mo pa pati yung cart na hinding-hindi kailanman mapapasaiyo haha! Hmmpft! Hala, nag-basket na lang kami kasi yon libre.

Pasyal-pasyal.

Tingin-tingin.

Testing-testing.

Uyyy, may free taste..tara!! Ampf, pati yung tsokoleyt, tinalo na. Kunwari nahihiya pa ng konti pero naman isa-isa nang pumila para maki-free taste at gustu pa bumalik ah. Pagkatapos namin mangilan-ngilang kabayan ang nakipila hehe…iba talaga ang Pinoy.

Mas marami pang daldalan kesa sa pamimili ang ginawa namin, kasi naman nga pang-hawla lang ang dinayo namin dun. Hindi pa iskedyul ng grocery kaya ewan ko ba kung anung ginagawa namin dun.

Commercial muna:

As requested, eto nga pala ang naganap na gimik kagabi.

Umakyat na kami, madalian na ‘to dahil may pasok pa si Pao. Napapansin namin na palamig lang ang ginawa namin dun eh. Sa gitna ng pamamasyal at pag-iikot, may hindi nakaligtas sa aking paningin. Namangha ako sa tindi ng pag-suck nitong kagamitan nito na madalas ikahiya ng mga kabayan natin na bilhin. Madalas itong binibili ng patago o kaya naman ay sa palengke na lang binibili para konti lang ang makakakita. Pero ako, buong tapang ko itong hinawakan at buong pagmamalaking ipapakita sa inyo at ginagarantiyang hihigupin nito ng buung-buo kung anuman ang binara ng huling gumamit ng palingkuran ninyo dahil makailang ulit ko itong sinubukan. Ibang klase talaga. Eto..

Hindi namin siya binili. Wala naman sa amin ang mangangailangan nito at kung magkaron man ng pagkakataon, alam ko, magkikita rin ulit kami hehehe..

Nang mabili na lahat, umuwi na rin at sinuwerteng may makitang car lift (ito ang tawag sa mga pribadong sasakyan na nagfi-feeling maging taxi ang mga sasakyan nila. Pero mahipit na ipinagbabawal ang ganito dito.) Eh sa hirap kumuha ng sasakyan, pinapatos na namin ang mga ganito. Kilalang-kilala ni Katch (Boi Car lift) ang me-ari na bastos ang bibig. (Lahing indyano pero magaling magtagalog at pawang bastos na salita ang mga alam nito.) Pero okay lang, hindi na namin kinailangan pagdaanan ang masukal na daan pabalik ng bahay namin.

Sa wakas, buo na ang hawla ni Puma Kwirkyboi. Hindi na siya lalamigin, hindi na namin makikita na tulo-laway exposed siya at magiging invisible na rin sa wakas hehehe…

Kahapon Lamang

Sa gitna ng pagmumuni-muni at pamamasyal sa ibang blog, inistorbo ako ng amo ko at isinali sa kumperensya na nagaganap sa kanila ng aming tamad butihin na accountant. Para akong nasa husgado dahil walang kaabog-abog eh ginawa akong witness sa pag-uusap nila patungkol sa mga walang kwentang importanteng bagay tulad ng malimit na pagiging late nito sa pagpasok at ang mga anik-anik na pagpetiks niya sa opisina. Buti na lang at hindi pa nae-expose ang pagba-blog ko hehe… Ayun, para akong isa sa mga jury dun habang nagtatalo sila. Kulang na lang maging judge na rin ako, stenographer, at miron all-in-one. Aliw pa naman ako sa pagtalon-talon ko sa mga blog nyo. tapos sasayangin niya ng ganun ang mga pecious seconds ko sa opisina hehe.

Pagkatapos ng halos isang oras, ayon at nauwi rin sa areglo. Nagmistula akong display sa gitna nilang dalawa. Para nila akong ginawang inspirasyon sa sagutang ginawa nila. Pero ang mabuti ron eh walang dumanak na dugo at walang sibilyan na nadamay. Nagulat na lang ako nung sinabi niyang, “Okay, ***ron thank you.” Aba naman, wala man lang premyo? Hmmpft!

Nagbalak din ako gumawa ng bagong entry pero nauwi pa rin sa pagbabasa at hinayaan ko na lang na makapagpahinga ang isip ko. May mga ganung factor pa talaga eh parang professional writer ang dating hehe… Saka isa pa,

ayoko na rin sirain ang ulo sa mga bagay-bagay na walang kwenta. Mashado na ako nasagad hanggang buto so ngayon mas maganda kung ipapagpag ko na muna sila lahat saka ako magsisimula ng isang bagong umaga naks!

May gaganda pa ba sa isang buong araw sa opisina na petiks walang ginagawa? Meron naman, na pagdating ng alas sais (uwian taym), sasabihin sayo ng amo mo na pwede ka nang umuwi, “YES!!” Once in a blue moon lang to mangyari sa opisina namin hehe… Hindi nyo naitatanong, eh isa akong sapilitan na  model employee. Sapilitan na ang kilos pagpatak ng alas-shete at nag-aamok na pagpatak  ng alas-otcho y medya. Kasi mahirap umuwi ng gabi dito sa bansa na ‘to, maraming gumagala na manyak hehe…

Bago pala natapos ang araw…may isa akong unexpected chatmate. Nagulat ako ah. Hindi ko na ilalagay kung anu-anu ang mga pinag-usapan namin dahil baka marami mag-react hehehe…di naman siguro. Baka marami pa nga ang matuwa. (Tiyak un.) Lahat naman ng bagay napapag-usapan. Sana nga at mag-winter na ang season para hindi lagi init ulo ng mga tao. Malay natin, malapit na rin yon.

And to top it all, niyaya ko ng deyt si Lablayp. Grabe talaga, ako na nagyaya mag-date ngayon. Iba na talaga ang mga batang-isip kabataan sa panahon ngayon. Nag-dinner deyt lang naman. Medyo matagal-tagal na rin kasi kami walang moment hehe, anuber, paminsan-minsan naman kahit na matagal na kayong magkarelasyon eh, dapat may mga kilig moments pa rin kayo to keep the love alive diba?

Anu na ba ang mga nangyayari sa mga tambayero at tambayera dito??

Nung nakauwi kami, nakipag-bonding moment naman ako kay Pao. Na-miss namin ang maghuntahan. May training kasi siya kaya lagi maaga ang uwi. (Sana may training para sa mga petiks para madagdagan naman ang petiks taym ko hehe, uber na to.) Ayon, tawanan blues na naman parang nung panahon na napupuyat kami sa kakakwentuhan at inaabot ng madaling araw.

Kinamusta ko si Leo, aba naman sumasakit ang kanyang nag-i-slim-an na mga braso kasi indi niya ma-stretch haha! I wonder kung anu ang mga binibuhat niya lately at kung bakit niya binubuhat ang mga ito.

Ayon si Mayn at Lhensky (Welkam to Dubai!), takot mapagpawisan. Meron bang phobia sa pawis? Hehe, lagi nasa loob ng ref bahay at nakikipag-friends sa siyensya. Iba talaga ang inspirado hehe…

Sina Ivan at Tiff, busy sa lablayp. Nanahimik ng ilang araw sa bayan ng Abu Dhabi at sikretong nagpapapayat. Sikret lang natin to hehehe.. Baka magulantang na lang kami at parang mga pang-model na ang mga wankata ng mga mestisas namin hehehe..

Si Hannah, ayon at me sakit. (Pagaling ka pre!)

Si Kwirkyboi, naks ganda ng pangalan hehe. Ayon, tagabantay ng bahay for the mean time. Kasi naman mainit ang weder. Mainit pero puro gala hehe. (Lagot ka naman kay Seanti nito, nag-uusap pa naman kami lately.) Hopefully next month mag-work na rin siya.

Pansin ko nga konti ang happenings dito, ayos lang naman paminsan-minsan magparang kumbento naman ang tambayan para bago naman.

Pundido

Kahapon ko pa gusto gumawa ng bagong post. Pero kahit anung alog ko sa utak ko, wala talagang lumalabas na magandang topic para i-share ko sa inyo. Bukod dun, yung GM namin na based sa bansa nila eh biglaang napadpad dito sa opisina namin kaya tuloy yung medya-medya na naiisip ko, hindi ko rin maituloy dahil nambuburaot nakikigamit pa siya sa  kompyuter ko tsk tsk, san ka ba nakakakita ng GM na walang sariling kompyuter sa opisina? Dito lang yon samin hehe…

Kaya buong maghapon parang na-stroke ang utak ko, mega titig lang ako sa dashboard at stats ko…

Salamat nga pala sa mga nagko-comment at mga bumibisita sa blog ko. Sana ay wag kayo maumay magsawa sa kin hehehehe!!!

Hanggang pag-uwi ko, ayon kating-kati pa rin ako na gumawa, ahhah-haaayyy, nangyayari ba ‘to sa inyo? Yung meron kang gustung isulat pero hindi mo alam kung san ka magsisimula at kung panu mo siya bubuohin? Minsan kasi may mga bagay ka ring dapat isang-alang-alang diba?

Haayyzz, pagkatapos kumain eto at nag-attempt ako ulit.

Wala pa rin.

Isa pa bago matulog.

Ayan, hindi ko na kinaya. Sige sa susunod na nga lang, marami pa namang araw. Pundido kasi yung bumbilya ng utak ko kaya ganto.

Ang mga Prinsesito

Iba talaga makahawa ang mga tambayera dito. Panu, yung dadalawang piraso naming barako sa loob ng kuwarto eh parang nag-aaspire na yata maging Miss Dubai 2008. 

Sa tingin nyo, sinu kaya sa dalawang ito ang nararapat sa titulong yon?

 

Contestant No. 1

Contestant No. 2

In fairness bagay sa inyo!

Pibertdei!!!

Mashado na bang late? Hehehe…hindi naman siguro. Ito ang nakaraang big event na muntikang magsara sa Ratsky Dubai, naks naman. Shempre, burpday ng aming ka-burp na si Ivan. Sabi nga nila ito yung those were the days na nakaka-miss. 

Pasilip naman ng mga nangyari…

 

 

 

 

 

 

Parang Pinas lang ang crowd. Yung banda jologs rocked lalo na c ate na kala namin back up dancer na yon pala bumirit ng Alone ng Heart o diba?

Pibertdei Pre, better late than never. I kept my promise.

Ay Lab Kanin!!

Palaki na ko ng palaki. Napapansin ko nitong mga nakaraang araw eh, damang-dama ko mula ilong hanggang sa chan ko ang pagsarap ng pagluluto ni Lablayp at tila ba nakakalimutan ko na mashado akong nake-kerid awey sa mga kwentuhan at hindi ko namamalayan na napapasandok na pala ako ng pangawalang batch ng kanin.

Malala na ‘to.

Nung minsang nag-dinner kami nina Kwirk, Lablayp at Pao, maganang-magana ang kain ko na para bang tumitira ako ng vitamins pamtaba ng baboy bata. Sa gitna ng mga kwentuhan, pumasok ako sa bahay para kumuha ng Ay lab kanin. Aba naman paglabas ko, ang mga pasaway, itinago yung mesa at pilit na sinasabi sakin na tapos na raw sila kumain at niligpit na nila ang mesa. (split seconds lang yon ah..) Sinilip ko sa gilid, andun yung mesa.

Malakas na raw ako kumain.

Ewan ko ba naman kung bakit para bang in lab ako sa kain ngayon hehe… Tabain pa naman kami mula kay Aling Merle hanggang sa mga kapatid ko. Buti pa si Mang Lino eh, kahit na anong kain niya, parang walang nangyari. Slim na slim pa din parang model. Sana sa kanya na lang ako nagmana. Pero sadyang mas malakas ang dugo ng aking nanay side kaya heto kahit na pumayat pa ang ibang parte ng katawan ko, parang fixed na yung chan ko sa size niya. Haayyzz naman, what to do Yani? Ang sarap kumain eh.

Kaya nga kagabi nag-usap kami ni Lablayp at ora mismo, pinag-crunch (tama ba??) niya ko dahil kung hindi daw niya ako tututukan eh baka magulat na lang siya at hindi na siya makakilos sa kama dahil sa laki ko hahahah! (Tama, kailangan ko ng ganituhin ang sarili ko para mag-diet na ko ehehehe.) Sa gitna ng antok, gumawa pala ng letter of agreement itong lablayp ko at walang anu-anu’y pilit akong pinapipirma. Mano ba namang natutulog na ang tao, may taym pa ba akong basahin itu?

 

Aba naman at talagang nagpapirma pa ng mga witness.

Haayyzz, I will do my very best to deal with it hehehe..good luck naman sakin. Non-negotiable ba ‘to? Baka pwede naman natin to mapag-usapan?

May mga alam ba kayong paraan ng pag-diet? Share naman dyan!

Wala lang, gusto ko lang i-share

Panay-panay ang hanap ng mga kanta ng mga tambay dito ng kung anuman ang nababagay na kanta para sa pangkasalukuyang feelings nila, naks naman.

Kung hindi mo kayang sabihin, i-request mo na lang sa DJ hehe!

Parang dati naalala ko na nabanggit ko ang ilan sa mga kantang ito. Sushal na nga ngayon eh kasi dati mga kantatero at kantatera lang tayo sa mga peborit songs natin pero ngayon itu na ang medium na ginagamit ng mga tao para magsalita para sa kanila, pero kung minalas-malas ka at medyo manhid yung taong yon hahaha, wala tayong magagawa.

Alam nyo ba ang mga ito??

Ba’t ‘di mo pagbigyan ang pag-ibig ko
Tapat naman ang puso ko sa ‘yo
Bigyan sana ako kahit konting pagkakataon
Ba’t ‘di mo pagbigyan ang pag-ibig ko
Lahat ay gagawin para sa ‘yo
Nakikiusap sa konting pagkakataong
Mahalin mo.

Nais ko lang malaman Mayron ka bang kailangan Nais mo bang ako para sa’yo’y kaibigan lang Sana ang yong damdamin ay di ganun sa akin Pangarap ka bawat saglit ng puso’t damdamin.

Ang cheesy noh? Hehehe…ngayon ko lang napagtanto na ito pala ang laman ng mga kantang ito, palibhasa kanta lang ako ng kanta basta maganda yung tunog hala sige kanta lang hahaha, yon pala napaka-drama ng mga sinasabi. Ewan ko pa kung hindi nyo ma-absorb ng tuluyan ang mga kantang ito haha.

Nakiki-peborit lang ako sa mga ‘to. In fairness naman magaganda sila pag paulit-ulit mo marinig pag tagal magugulat ka na lang at sasabihin mong, “Peborit song ko yan ah!” diba? Ilang beses na ko kasi nagiging ganun at nagugulat na lang kami pag biglang naririnig na lang namin na nasa playlist na ng mga kapitkwarto namin ang mga most requested songs sa tindahan namin hehe…shempre, nakaka-flatter itu para sa amin.

Pero iba talaga itung mga tamabayera at tambayero dito. Umay kung umay talaga sa mga kanta nila. Bahala na ang mga tutuli nyong magpasensya sa mga ito. Minsan gusto ko na talaga silang bigyan ng tig-iisang earphone at magsawa sila lahat hehe…ang sama ko naman diba?

At dahil natutunan ko ang magandang aral ng pagiging generous kay ka-blog na si AZRAEL. Ito lang po ang nakayanan kong i-share sa inyo. Sana po ay mag donate enjoy po kayo.

Always be my baby by David Cook

Better in Time by Leona Lewis

I’m Yours by Jason Mraz

Someone Somewhere by Jason Reeves

You give me something by James Morrison

Closer by Ne-yo

Haayyz, penge kendi…dami ko na umay.